Sanguinaires-archipel

Op Corsica verblijf ik de eerste 4 nachten in Ajaccio. Niet omdat deze hoofdstad zo veel bezienswaardigs heeft, maar het is eigenlijk de enige plek op het eiland waar je met het openbaar vervoer nog ergens kunt komen. Voor vandaag heb ik de landtong Parata en de Sanguinaires-archipel uitgekozen. Deze zijn bereikbaar met stadsbus 5.

Als ik in wil stappen blijkt dat je bij de chauffeur geen kaartje meer mag kopen. Je moet een code sms-en naar een bepaald telefoonnummer en krijgt dan het kaartje op je telefoon. Maar ja, met mijn Nederlandse abonnement krijg ik dat niet voor elkaar.  Ik blijf de hele rit van 25 minuten prutsen, maar de Corsicaanse busmaatschappij houdt 1 EUR tegoed van mij.

Parata is het einde van de busroute en het begin van het beschermde natuurgebied dat deze landtong vormt samen met de Sanguinaires-archipel. Er is een bezoekerscentrum en je kunt wandelingen doen van verschillende lengtes. Ik kies voor een soort lus in de vorm van een 8, eerst rechts langs heuvel 1 en dan links langs heuvel 2 en dan weer andersom terug. In totaal zou dat 2 uur wandelen moeten zijn.

Het eerste deel van de route gaat over een natuurpad halverwege de heuvelwand. Het is een nauw pad door de struiken, met hier en daar een bordje dat aangeeft welke planten je ziet. Zo is er de wilde knoflook en een plant met rode bessen, de Sarsaparilla. Deze laatste draagt naar verluidt het favoriete voedsel van de Smurfen!

Al snel sta ik op de landengte die heuvel 1 en heuvel 2 van deze landtong scheidt. Je hebt hier een prachtig zicht op de laatste heuvel met zijn 16de eeuwse Genuese toren en de Sanguinaires-eilanden die daar in een rij achter liggen. Het doet me zelfs een beetje denken aan Mont Saint-Michel.

Aan het einde van het pad langs de heuvels kijk je uit over zee en de 4 eilanden van de Sanguinaires-archipel. De eilanden zijn onbewoond, hoewel ze in de 19de eeuw een tijd als opvang gediend hebben voor zeelieden die in quarantaine moesten. Op één van de eilanden staat sinds 1838 een vuurtoren. Gisteren, tijdens de boottour naar de Golf van Porto, voeren we nog tussen de 4 eilanden door.

De Sanguinaires-eilanden op een rij, gezien vanaf land
Eén van de Sanguinaires-eilanden tijdens de boottour naar de Golf van Porto

Via een reeks trappen klim ik naar de blikvanger van de Parata-landtong: de Genuese toren uit 1550. Hij ziet er nog stevig uit voor zijn leeftijd. Dit is één van de meer dan 90 torens die de Genuezen bouwden aan de kust van Corsica om het eiland te verdedigen tegen aanvallen van ‘Barbaren’. Dit waren zeerovers uit Noord-Afrika. De (Italiaanse) Republiek Genua maakte van 1280 tot 1755 de dienst uit op Corsica.

Na de toren heb ik het wel gezien en wandel terug. De wandeling is zeker geen 2 uur zoals wordt voorgesteld, inclusief veel stops om van de uitzichten te genieten ben ik nog geen anderhalf uur kwijt. Op de wandeling terug lonkt het terras van de Brasserie I Sanguinari, dat strategisch ligt tussen heuvel 1 en heuvel 2. Alweer voor de 7de dag op rij kies ik voor iets uit zee: vandaag worden het mosselen met friet.

Bus 5 terug naar Ajaccio laat een uur op zich wachten. Samen met 2 andere vrouwen sta ik in de zon bij de bushalte. Maar ik mag niet klagen, want op de terugreis kan ik weer niet betalen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s