Den Haag

Eind februari kocht ik een Museumjaarkaart. Sindsdien gebruikte ik die alleen nog maar voor het Kröller-Müller museum. Gisteren maakte ik er echter 2 reserveringen mee: voor het Mauritshuis en de Gevangenpoort, beiden in Den Haag. Samen kosten die 30,50 EUR, dus de museumkaart waarmee je gratis naar binnen kunt komt goed van pas.

Voor het Mauritshuis heb ik een reservering voor het openingsuur van 10 uur. Ik ben hier al een paar keer eerder ben geweest de afgelopen jaren, maar er zijn steeds nieuwe stukken en andere tentoonstellingen te zien. Het meest trots zijn ze nu op de completering van onderstaand setje van man en vrouw: het bruidspaar Jakob en Elisabeth, waarvan Jakob pas dit jaar is aangekocht op een veiling na 125 jaar van zijn bruid gescheiden te zijn geweest.

Er mogen maar een dertigtal mensen per kwartier naar binnen, dat maakt het dat je sommige zalen helemaal voor jezelf hebt. Trekpleisters zoals het Meisje met de parel van Vermeer en deze De Stier van Paulus Potter kun je bewonderen zonder dat er iemand voor je staat. Er zijn trouwens wel toeristen in het museum, ik hoor Frans en Duits.

Ik loop er een uurtje rond, neem koffie en appeltaart in De Brasserie en heb dan nog ruim de tijd over voor mijn volgende reservering. In het centrum van Den Haag zijn de meeste winkels nog gesloten. Gezien het druilerige weer beperk ik me tot een wandeling door De Passage, het oudste nog bestaande winkelcentrum van Nederland (1885).

Ik heb inmiddels wel trek gekregen in een vroege lunch. Ik neem een broodje haring van de kar voor de toegang tot het Binnenhof. De meeuwen weten ook wat er hier verkocht wordt en ik zie twee mensen hun zojuist gekochte visje weer kwijt raken na een goed geplaatste aanval van een uit de kluiten gewassen meeuw. Ik eet mijn broodje snel op onder een afdakje.

Om 12 uur heb ik een reservering bij de Gevangenpoort, ook (bijna) gelegen aan de Hofvijver. Het is een middeleeuwse gevangenis, gebruikt tot in de 19de eeuw door het Hof van Holland. Gevangenen van allerlei pluimage werden hier opgeborgen, verhoord en gemarteld.

Het gebouwtje uit 1370, met zijn nauwe gangen en kerkers, is eigenlijk het interessantst. De tentoonstelling van martelwerktuigen is niet echt aan mij besteed. Opvallend is de collectie van schandborden: houten borden met daarop teksten waarop stond wat de persoon had gedaan en die ze omgehangen kregen tijdens de uitvoering van de straf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s