Keulen

Naast Aken, waar ik 2 weken geleden was, is Keulen een andere gemakkelijke Duitse dagtocht vanuit Nederland. Het is vanaf mijn huis 2 uur en 3 kwartier rijden.

De Dom

De Dom van Keulen is hét herkenningspunt van de stad en een werelderfgoed sinds 1996. Ik had mijn werelderfgoedvinkje er al gehaald in februari 2000. Destijds was ik niet zo onder de indruk van dit grote grijze gebouw. Dit keer stond ik om 10 uur voor de deur om het bouwwerk van binnen te bekijken. Het was er nog rustig.

Bronzen deurklopper op één van de grote deuren van de Dom

Tot 10 uur is de kathedraal alleen voor de mis geopend. Daarna mogen de toeristen naar binnen. Vanwege de post-Coronamaatregelen was de toren nog gesloten. Ook mocht je maar door een beperkt deel van de kathedraal lopen. Het smalle, zeer hoge interieur moet het hebben van de vele glas-in-lood ramen die mooi uitkomen als het zonlicht er doorheen valt. De zon schijnt echter niet zoveel in Keulen.

Na een kwartiertje stond ik weer buiten en besloot ik een volle ronde om het gebouw te lopen. Zoals het een gotisch bouwwerk betaamt zijn er veel tierlantijnen, zoals stenen waterspuwers.

Waterspuwer in de vorm van een geit

Het is opmerkelijk hoe dicht moderne gebouwen tegen de kathedraal aan zijn gebouwd. Er is een ondergrondse parkeergarage en de lelijke blokkendoos die het Romeins-Germaans museum huisvest met niet veel meer dan één Romeins mozaïek. Er is het Ludwig Museum – iets smaakvoller van stijl maar ook heel dicht bij de kathedraal. De ergste moderne buur is echter het treinstation, dat bijdraagt ​​aan de vervuiling van de gevels van de kathedraal en de algemene ongure sfeer van het gebied. Er zijn veel zwervers en dronken mensen op de been.

De kathedraal is daarom het best te genieten van een afstand. Daarvoor liep ik over de Hohenzollernbrug, een spoorbrug over de Rijn. Vanaf de andere oever kun je zowel de twee torens (pas gecompleteerd in de 19de eeuw) als het middeleeuwse oostelijke deel zien.

Wandeltour door de stad

Om mijn bezoek aan Keulen meer te laten zijn dan wat foto’s maken van de kathedraal had ik gisteravond een plekje geboekt bij Freewalk Cologne. Normaal gaan ze twee keer per dag met groepen de stad rond, nu in de prille post-Coronatijd is dat alleen om 12.11 uur. Ze hebben wel een Engelstalige en een Duitstalige groep, elk 15 man groot. Mijn Engelstalige groep was een bont gezelschap met veel Latijns-Amerikanen plus een stel uit Wit-Rusland en een stel uit Oezbekistan. Allen waren aan het werk of de studie in Duitsland.

We verzamelden bij één van de vier middeleeuwse stadspoorten die Keulen nog rijk is: de Eigelsteintorburg.

Onze gids was een Spanjaard van Peruaanse komaf, die al 3 jaar in Keulen woont. Hij bracht het verhaal vol enthousiasme. Ik heb al veel van dit soort “gratis” stadswandelingen gedaan, sommigen focussen meer op het wandelen en anderen meer op de informatie. Deze door Keulen viel duidelijk in de laatste categorie: de tour van 2,5 uur bracht ons niet verder dan een paar kilometer. De verhalen waren soms wat te lang, maar toch al met al was het wel interessant.

Eén van de eerste stops was bij dit rode pand: het is een van de weinige oude gebouwen die de bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog doorstaan heeft.

Zelfs de gids stak het niet onder stoelen of banken: Keulen is een vrij lelijke stad. Het is na de oorlog in hoog tempo en met weinig oog voor schoonheid opnieuw opgebouwd. Onderstaande muurschildering is een aanklacht tegen de vele geplande nieuwe hoogbouw die de binnenstad nog grauwer maakt.

Keulen is ook een stad van immigranten. Al vanaf de jaren 50 trokken hier Turken, Italianen en Polen naar toe om de stad na de wederopbouw weer te bevolken. Nog steeds is het een erg multiculturele stad.

Als we stoppen om een drankje te halen (Keuls bier voor de meesten) doen we dat dan ook bij de Istanbul kiosk. Winkeltjes zoals deze zijn altijd geopend. Met 1,10 EUR voor een flesje bier is het niet gek dat er hier in Keulen zoveel dronken lieden rondlopen op straat.

De groep van de wandeltour met een drankje uit de Turkse kiosk

De meest aparte locatie waar de tour langskomt is een parkeergarage – de moderne parkeergarage onder de Dom welteverstaan. Mijn auto had ik vanochtend geparkeerd in de ampido Parkplatz Kölner Dom zo’n 200 meter verderop. Ook een prima centrale locatie. Maar het was een slecht onderhouden, duistere, naar urine stinkende betonkolos zonder enige vorm van aanwijzigingen waar je naar buiten kunt of op welke verdieping je staat.

Beter toeven is het dus in het Parkhaus am Dom. Daar hebben ze bij de aanleg zowel een stuk van een oude stadsmuur gevonden als een waterput die onderdeel uitmaakte van het middeleeuwse deel van de Dom.

We liepen verder naar de Alter Markt, het oude stadshart van Keulen dat ontstaan is uit de kern van de Romeinse kolonie die hier in het jaar 50 werd gesticht. Hieraan ligt ook het oude Raadhuis – al in de 12de eeuw stond hier een dergelijk gebouw. De toren van het Raadhuis is versierd met honderden figuren uit de geschiedenis van Keulen. Deze behoorden tot het oorspronkelijke ontwerp, maar gingen in de loop der tijd verloren. Pas in de afgelopen jaren zijn er 124 nieuwe figuren toegevoegd.

De afgebeelde personen variëren van Karel de Grote tot Karl Marx.

Fragment van het Raadhuis, met o.a. Fygen Lutzenkirchen (handelaarster in zijde) en de schilder Stephan Lochner

De tour was afgelopen om kwart voor drie. Ik zocht snel een terrasje op voor een snelle snack. Geheel in Keuls-Turkse stijl werd dat een broodje kebab.

Ludwigmuseum

Aan het einde van de middag liep ik terug naar het gebied rond de kathedraal. Daar liggen ook een aantal musea. Ik had mijn pijlen gericht op het Museum Ludwig – na het leuke bezoek aan het Ludwig Forum in Aken 2 weken geleden kon ik nog wel een dosis moderne kunst aan uit deze particuliere verzameling.

Het museum ligt aan een gerestaureerd stukje Romeinse weg. Aan de andere kant van het gebouw is een plein met de vreemdste regels die je in een stad maar kunt vinden: je mag er niet op lopen als de Keulse Filharmonie een uitvoering heeft. Het plein is eigenlijk het dak van hun concertgebouw en het getrappel van de voetgangers verstoort het geluid. Ik was er die ochtend al van weggejaagd toen ik een stukje afsneed, maar pas toen de gids van de wandeltour het hele verhaal vertelde viel het kwartje. Hij kon exact nadoen hoe 3 oudere Duitse beveiligers te werk gaan om het plein leeg te houden….

Dit Museum Ludwig is groter dat dan in Aken. Verdeeld over twee ruime verdiepingen is een staalkaart te zien van 20ste eeuwse kunst. Op de tweede verdieping staan en hangen de klassiekers van Picasso, Giacometti en expressionisten zoals Max Ernst. Van Max Ernst en zijn collega’s heb ik nog wel eens nachtmerries omdat ik mijn OU Tentamen Expressionisme maar liefst 3x moest doen! Ik heb er echt niks mee.

Picasso en Fernand Léger (ook erg aanwezig in het Kröller Müller museum) konden me meer bekoren. Het is een ruim opgezet museum en hoewel er een twintigtal andere bezoekers was had ik bijna alle zalen voor mezelf.

Léger en Picasso samen in 1 ruimte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s