Terugblik Bermuda 2019

Het is een gek stelletje eilanden: het lijkt wel één groot reservaat voor gepensioneerde Amerikanen. Er is een enorme golfbaan die meer ruimte in lijkt te nemen dan alle natuurgebieden bij elkaar. Verder vallen vooral alle verboden op: niet rondhangen, niet vissen, niks eten of drinken in de bus, geen helm op in de supermarkt. In de lijnbus sprak de chauffeuse zelfs publiekelijk een man aan die zijn koptelefoon te hard aan had staan.

Na 3 dagen had ik alles wel zo’n beetje gezien. Het werelderfgoed St. George is de mooiste plek op Bermuda.

Voorbereiding

Visum
Er is geen visum nodig. Het enige waar ze zich bij de grenscontrole op het vliegveld zorgen om maken is of je wel een retourticket hebt – dat moet je ook laten zien. Ik kreeg ook nog een stempeltje in mijn maagdelijke nieuwe paspoort. Bij het verlaten van het land is er geen controle.

Mobiel internet & telefoon
Bermuda valt niet onder de roamingafspraken van de EU. Je zult dus een lokale simkaart moeten kopen als je hier goedkoop wilt bellen of data wilt verbruiken met je telefoon. Omdat ik er maar 3 dagen was heb ik dat niet gedaan.

Elektronica
Ze gebruiken hier de Amerikaanse stekkers. Je moet dus een wereldstekker meenemen. Ook is het voltage maar 110 volt i.p.v. 220, maar dat maakt voor de meeste moderne elektrische apparaten niks uit.

Vervoer

Internationale vluchten
Ik vloog via Londen Gatwick met British Airways. Dit is de enige maatschappij die vanuit Europa naar Bermuda vliegt. De heenvlucht was een bizarre gewaarwording: er zaten misschien 60 mensen in de grote Boeing 777, waarvan maar zo’n 15 tot 20 in de Economy-klasse. Dus iedereen kon breeduit hangen en eten & drinken zoveel hij wilde. Het vliegtuig zag er verder nieuw uit. Het eten was redelijk, misschien met uitzondering dan van het wel heel simpele hoofdgerecht macaroni met kaas en bloemkool.

Ook de terugvlucht was erg rustig. Ik zat in de Economy Comfort-klasse. De indeling van het British Airways vliegtuig is erg vreemd: de helft van de rijen stoelen zijn voor de First Class, de Business Classe en de Economy Comfort samen. De ‘gewone’ Economy stoelen doen het blijkbaar niet zo goed op de vlucht van en naar deze dure bestemming.

Binnenlands vervoer
De eilanden worden gedekt door een efficiënte busdienst. Voor 35,10 dollar kocht ik een buspas die 2 dagen lang onbeperkt geldig is op alle buslijnen en veerdiensten. Daarmee is de bus zeker de goedkoopste vorm van vervoer – een fiets huren per dag kost al zeker 30 dollar, om over een taxi maar niet te spreken.

Hotels

Ik verbleef er 3 nachten in hetzelfde hotel:

St. George: Aunt Nea’s Inn
Aunt Nea’s Inn is een Bed&Breakfast in een landhuis in de historische binnenstad van St. George. Het was vroeger het huis van de Amerikaanse consul, nu wordt het gerund door een lesbisch Amerikaans stel. Ze hebben het onlangs te koop gezet: het moet 2,6 miljoen dollar opbrengen.

Ik had er een appartement op de begane grond, met een slaapkamer en een woonkamer annex keuken. Het was ruim en lekker stil.

Website: Aunt Nea’s Inn
Kosten: 195 EUR per nacht inclusief ontbijt

Eten

Ontbijt
Het ontbijt was inbegrepen in mijn Bed&Breakfast. Helaas was het Breakfast-gedeelte niet gelijkwaardig aan het Bed-deel. Vanwege een of andere regel mogen ze geen eten serveren. Je pakt je ontbijt dus uit de keuken, die iedere dag wel voorzien werd van verse broodjes en baksels zoals bananenbrood. Ook is er yoghurt, verschillende soorten zoet beleg en kun je zelf een ei bakken als je daar zin in hebt. Het is niet slecht maar toch verwacht je er meer van in zo’n dure B&B.

Lunch
Ik ging één keer per dag uit eten en haalde één keer per dag iets bij een supermarkt. Eén van de bekendste kleinere lokale gerechten is de Bermuda fish chowder, een vissoep. Hierin zitten tomaten, vis en uiten verwerkt. Tot slot doen ze er dan aan tafel nog een scheutje rum en pepersaus in. Erg lekker!

Diner
De porties zijn hier van Amerikaans formaat. Dus als je een hoofdgerecht bestelt krijg je er van alles bij. Ik at elke dag vis: die hieronder is de gegrilde wahoo, een lokaal soort makreel.

Kosten

Op Bermuda betalen ze met de Bermuda dollar. Deze heeft dezelfde waarde als de Amerikaanse dollar. Je kunt de 2 dus ook door elkaar gebruiken op het eiland.

Bermuda is schreeuwend duur. Voor het diner betaalde ik tussen de 48 en 63 dollar. Een hoofdgerecht kost al snel 30 dollar, en daar komt dan nog de verplichte service tax (zo’n 17%) bij op. In totaal gaf ik gemiddeld 280 EUR per dag uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s