Wadi al-Shab

Vandaag vertrek ik al om half 8 uit mijn hotel. Ik heb een wandeling gepland, en probeer de ergste hitte voor te zijn. Maar helaas voelt het hier buiten om 7 uur al als in een heteluchtoven. De wandeling is bij Wadi al-Shab, zo’n 25 kilometer ten noorden van Sur. Op de weg er naar toe kom je ook nog langs een mogelijk toekomstig werelderfgoed: de ruïnes van de oude stad Qalhat. Van collega-werelderfgoedspotters die er de vorige maand waren weet ik dat je het terrein niet op mag. Ik laat het dus maar bij het maken van wat foto’s vanaf een uitkijkpunt langs de snelweg. Het enige dat nog overeind staat uit deze handelsstad die in de 16e eeuw werd verwoest is het Bibi Maryam mausoleum.

Wadi1

Wadi-al Shab is een grotendeels drooggevallen rivierbedding. Daar waar nog water staat is de omgeving zo groen als in een oase. Zeker in het weekend is dit een belangrijke attractie voor dagjesmensen. Maar vandaag is het maandag en mijn auto is om half 9 als ik arriveer pas de derde op het parkeerterrein. Te voet kun je ongeveer een uur diep de kloof in waar de rivier door stroomt. Als je daarna nog verder wilt, moet je zwemmen.

De parkeerplaats ligt aan een klein stuwmeer. Om aan de wandeling te beginnen moet je eerst met een veerbootje naar de andere kant van het water. De bootjes lijken te varen zodra ze iemand zien staan – de overtocht duurt nog geen 2 minuten maar brengt je meteen in een idyllische omgeving.

Wadi2

Vervolgens wandel je eerst over een vlak pad tussen de groentetuinen door. Het water dat diep in de vallei nog aanwezig is, wordt met zwarte pijpen naar de velden van de boeren afgevoerd voor irrigatie.

Op ongeveer één derde van de tocht begint het betere klauterwerk. De ondergrond is hier van bruine, geërodeerde steen. Gelukkig hebben ze er op de kritische punten wat beton tegenaan gelegd, anders werd het wel erg glad. Ikzelf loop op mijn wandelsandalen – dat gaat op zich goed, maar ik weet opeens weer waarom ik nog nieuwe wilde kopen: het profiel van de zolen is bijna weggesleten.

Wadi3

Ik doe het rustig aan en neem de tijd om foto’s te maken en af en toe in de schaduw te zitten. Op strategische plekken hebben ze zelfs banken geplaatst! Ik ben blij dat ik 2 flessen water en een snackpakketje van sap/cakejes/chips mee heb genomen. Door de warmte en het constante opletten waar je je voeten zet is het een vermoeiende tocht. Op een gegeven moment overweeg ik zelfs om te keren: je weet namelijk dat je in de steeds oplopende hitte ook nog terug moet lopen. Maar gelukkig weet ik mezelf over te halen vol te houden…

Wadi4

Wadi5

Na nog een paar grote rotsblokken in de rivierbedding overgestoken te zijn, komt het einde in zicht. Het laatste stuk is gelukkig weer vrij vlak, en ik hoor in de verte al het geluid van de andere toeristen die bij het meertje aan het zwemmen zijn. Daar begint de rivier echt. De dappersten zwemmen dan nog een paar honderd meter door tot een grot. Er zijn zelfs kleine kinderen bij met zwembandjes om.

Het mooie van dit uitstapje is dat het heel kleinschalig is: met uitzondering van de bootmannen aan het begin (die werken voor een vaste prijs van 1 Omani rial) verdient er niemand geld aan de toeristen. Er is een redelijk aangegeven pad en je moet zelf maar zien dat je zonder kleerscheuren weer terug komt. Als je niet genoeg drinkwater bij je hebt dan heb je pech. Verder ben je vrij om overal te gaan zitten of een alternatief pad te zoeken.

Wadi6

Om half 11 begin ik aan de weg terug. Hoewel het dus al richting het middaguur loopt, komt pas nu de stroom bezoekers op gang. Ik loop zeker wel 60 mensen tegemoet, de één nog slechter voorbereid dan de ander. Ze trekken aan me voorbij op slippers of met een half leeg flesje water in de hand. Velen lijken met een georganiseerde dagtocht te zijn gekomen en hebben een gids bij zich die gelukkig zo nu en dan een helpende hand uitsteekt.

Wadi7

De terugweg valt me minder zwaar dan de tocht heen. Je loopt wat meer heuvelafwaarts en het is ook gemakkelijker het juiste pad te zien vanaf boven. Desondanks stop ik nog een paar keer om van het uitzicht te genieten en andere wandelaars te laten passeren. Uiteindelijk ben ik om 12 uur weer bij mijn auto – ik ben dus 3,5 uur in de vallei geweest. De auto zelf is bijna niet meer terug te vinden tussen de tientallen anderen die inmiddels op het volle parkeerterrein staan.

Wadi8.JPG

Een gedachte over “Wadi al-Shab

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s