De bus naar Riobamba

De bus naar Riobamba vertrekt van het grote busstation van Cuenca, daar waar ik gisteren ook al was voor de bus naar Ingapirca. Toen had ik ook al een kaartje voor vandaag gekocht: voor 8 dollar heb ik een zitplaats in de bus van 9.40 uur met de busmaatschappij Patria. Er gaan gedurende de dag nog veel meer bussen van verschillende maatschappijen. Op het busstation zijn de nodige snacks te koop, en ik sla 2 verse broodjes in voor het geval de bus niet stopt voor de lunch. Om bij de bus te komen moet je voor 0,10 dollar een soort perronkaartje kopen. Dat kan bij de blauwe automaat hiernaast, en daarna mag je door het draaihek lopen.

IMG_0184

Ik had toen ik het buskaartje kocht geen idee van de verschillen tussen de busmaatschappijen. Aan de bussen die geparkeerd staan lijkt er niet veel onderscheid in comfort te zijn. De ene bus stopt waarschijnlijk wel vaker dan de andere. ‘Mijn’ bus is bij vertrek nagenoeg leeg, en dat noopt de keurig in pak met stropdas gestoken chauffeur en bijrijder tot langzaam rijden langs allerlei op- en afritten, in de hoop dat er nog iemand mee wil naar Riobamba of Quito (de eindbestemming). Als we bij het busstationnetje van Azogues stoppen, waar ik gisteren ook al was onderweg naar Ingapirca, weet ik al genoeg: dit wordt een lange zit!

IMG_0194

Al binnen het uur krijgen we twee verkopers in de bus. De eerste heeft naast een zielig verhaal ook nootjes in de aanbieding. Maar deze vrouw pakt helemaal uit, ze geeft een ‘show’ weg van minstens 20 minuten. Ik kan het maar half verstaan, maar ze heeft een artiestennaam en doet allerlei goocheltrucs met een touw. Er is zelfs sprake van publieksparticipatie als ze een mannelijke passagier naar voren haalt om haar te assisteren. Verder geeft ze tips over gezond eten (broccoli is goed geloof ik). En natuurlijk gaat het ook bij haar over gezondheid: haar baby is ziek, zij en de baby hebben beiden diabetes en ze hebben veel te danken aan Duitse artsen die het land komen bezoeken. Maar ziek zijn is zo duur! Ook elders in Zuid-Amerika kom je dit soort bus-bedelaars tegen, en het verbaast me altijd dat de lokale bevolking geïnteresseerd toehoort en ook geld geeft als aan het eind met de pet wordt rond gegaan.

IMG_0209

De eerste drie uur van de rit zijn uitgesproken saai, en dat niet alleen omdat ik het meeste gisteren al gezien heb. Gelukkig is het vandaag trouwens wel stralend zonnig weer. Pas als we in de provincie Chimborazo komen wordt het echt de moeite waard om naar buiten te kijken. Het landschap is groen, met steeds steiler wordende bergen. Er zijn nauwelijks plaatsjes meer om te stoppen, dus de buschauffeur geeft ook eindelijk eens goed gas. We rijden o.a. langs de rand van het Sangay Nationaal Park, een werelderfgoed waar ik morgen naar toe ga.

IMG_0208

De bus doet uiteindelijk 6 uur over de 254 kilometer over de Panamericana tussen Cuenca en Riobamba. Gestopt voor lunch of toiletbezoek wordt er niet, dus je moet je zelf maar redden. Als we bij een benzinestation stoppen om te tanken zien een medereiziger en ik de kans schoon om in de winkel te kijken of er iets te eten valt te kopen. Helaas hebben ze alleen maar chips en koekjes. De buschauffeur claxonneert ook al snel dat we weer naar binnen moeten komen. Ik kan nog net deze slapende hond op de foto zetten, één van de vele langs de weg in Ecuador (je ziet ook veel doodgereden honden).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s