Toeristische route terug naar Khartoem

We gaan vandaag al om half 8 met de Landrovers op pad, want we hebben een druk programma. Het is helaas al weer de laatste volle dag van de reis: vannacht vliegen we vanaf het vliegveld van Khartoem terug naar Nederland. Vandaag rest ons dus de verplaatsing tussen Meroë en Khartoem, een afstand van zo’n 330 kilometer.

De afgelopen dagen is het programma ook telkens uitgelopen, dus we hebben gisteren al voorgesteld een programmaonderdeel (de souk van Shendi) te laten vervallen. We hebben al meerdere markten gezien, en je mag er toch niet fotograferen. We gaan wel naar het bijzonder fotogenieke stadje Shendi toe. Eerst moeten er bij de politie wat vergunningen gehaald worden. In die straat is foto’s maken al helemaal uit den boze. Daarna rijden we door naar een woonwijk, waar we stoppen voor een supermarktje. Ze verkopen er zelfs verse ful, het standaard Soedanese bonengerecht.

Ketel met het Soedanese bonengerecht ful

Ketel met het Soedanese bonengerecht ful

De reden voor het bezoek aan deze wijk van Shendi is dat er achter een vrij standaard voordeur een weverijtje schuil blijkt te gaan. In drie kamers rondom een binnenplaats zitten 2 mensen te weven, 1 te spinnen en de rest verkoopt de eindproducten (sjaals). Het ziet er bijna middeleeuws uit.

Het bezoek is ook boeiend omdat het bedrijfje eigendom blijkt te zijn van Koptische Christenen. Behalve Koptische leiders hebben ze afbeeldingen van Jezus en Maria aan de muren hangen. Bijzonder om dit te zien in het in ieder geval in naam streng-islamitische Soedan. Er woont een grotere groep Kopten in Shendi, we passeerden al een grote, nieuwe kerk vlakbij het station.

Wever van sjaals

Wever van sjaals

Het is interessant deze mensen aan het werk te zien. En ze doen goede zaken: meerdere groepsleden laat zich verleiden door de sjaals.

We rijden verder zuidwaarts. Al snel gaan we weer van de weg af, de woestijn in. Dat gebeurt telkens op een schijnbaar willekeurige plek, maar toch zijn er wel bandensporen te zien die de route aangeven. Onze bestemming zijn de tempels van Musawwarat es-Sufra, onderdeel van hetzelfde werelderfgoed als Meroë en uit dezelfde periode.

Poort tot de Leeuwentempel van Mussawarat

Poort tot de Leeuwentempel van Mussawarat

De Leeuwentempel is een schattig gebouwtje van zandsteen. Duitse archeologen zijn hier al decennia lang mee bezig, en hun werk heeft duidelijk vruchten afgeworpen. Het is de meest complete en best gerestaureerde tempel van deze regio. Ook de reliëfs op de zijmuren zijn nog vrijwel onaangetast. Ik had er al afbeeldingen op internet van gezien, maar het is echt schitterend als je ervoor staat. Ze tonen de bekende goden en farao’s, maar ook wilde dieren zoals een krokodil, olifanten en hyena’s.

Het vrijwel complete reliëf van Mussawarat

Het vrijwel complete reliëf van Mussawarat

Een paar honderd meter verderop liggen de ruïnes van een nog grotere tempel, met vooral veel olifantenafbeeldingen. We lunchen er naast, in wat in het nattere seizoen een tuin genoemd kan worden. Nu zijn het vooral dorre bladeren die zo af en toe naar beneden dwarrelen, maar de bomen geven in ieder geval de broodnodige schaduw. Het is erg heet al sinds een paar dagen, zo rond de 35 graden.

Na het eten rijden we verder door de woestijn naar Naqa voor de tempels aldaar. Bij de parkeerplaats van Naqa raken we direct gefascineerd door een heel ander schouwspel: op een heuvel ligt een grote waterput. Via een lang touw wordt een emmer water omhoog gehezen door twee ezeltjes. Het water wordt dan verdeeld onder alle aanwezigen, mens en dier.

Jongetje leidt de ezels

Jongetje leidt de ezels

Ook hier in Naqa is een leeuwentempel, een beetje vergelijkbaar met die in Mussawarat. Zes zandstenen leeuwen bewaken de ingang.

Ervoor staat een gebouwtje dat “de Kiosk” wordt genoemd. Hier kun je zien dat de oude Meroïeten niet alleen leenden van de Egyptenaren, maar ook de Hellenistisch-Romeinse bouwstijl imiteerden.

Afrikaanse leeuw bij Naqa

Afrikaanse leeuw bij Naqa

Tot slot wacht de rit over de grote weg naar Khartoem. Volgens mijn kaart is het maar zo’n 120 kilometer, maar het duurt en duurt. Er is veel verkeer op deze route, vooral veel vrachtwagens met olie en andere met dubbele opleggers. Pas tegen half 8 zijn we in ons hotel in Khartoem, en komt er een einde aan de reis door dit fascinerende land met zijn zand, ezeltjes en piramides.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s