Wereldkampioenen picknicken

We rijden vanochtend eerst de bergen in, naar Qizqapan. Daar ligt een graftombe uit de tijd van het Oud-Perzische rijk. Naar schatting stamt de tombe uit einde 5e of begin 4e eeuw voor Christus. Hier lag waarschijnlijk een van de lokale heersers begraven. Er is zelfs een parkeerterrein bij waar ook al een andere auto staat. Daar stapt voor de couleur locale net een grote familie uit met de dochters in bonte glitterjurken. Ook lopen er koeien met kalfjes tussen door.

Genoeg fotomogelijkheden dus beneden. Maar we moeten de trap op van de ijzeren stellage die voor de bergwand is gebouwd. De tombe is in de wand uitgehouwen op een meter of 20 hoogte. Als je bovenaan de stellage bent kom je oog in oog te staan met de grot en vooral het zeer fraaie portaal. Het is in Griekse stijl gebouwd met zuilen. Ook zitten er elementen in van het Zoroastrisme, de oude Perzische religie. Helaas is een deel van de facade overgespoten met recente graffiti.

Qizapan

Fragment van het portaal van de tombe van Qizqapan

We zitten hier op de route tussen Suleymania en Dukan. Op de weg omhoog naar Qizqapan hebben we aan de overkant van de straat een man schapen zien slachten langs de kant van de weg. Daar moet op de terugweg natuurlijk gestopt worden. Er staat een groepje van zo’n 20 schapen nog rustig in een kringetje op hun beurt te wachten. Eén man slacht het schaap, een ander helpt hem daarna op te blazen zodat de vacht eraf kan, weer een ander beent het karkas uit en de vierde man verkoopt de inmiddels handzame brokken vlees langs de kant van de weg.

Overal op de grond liggen felrode plassen bloed. Er lijken al heel wat schapen gesneuveld te zijn deze ochtend. Het einde komt snel en zonder gekrijs: kop eraf met een mes, en dan de rest van het schapenlichaam nog even met de voet stil houden tot de poten uitgesparteld zijn. De mannen doen goede zaken. Regelmatig stopt een van de passerende auto’s, en zelfs een politieman van de tegenover gelegen post doet er inkopen.

De kop is er al af

De kop is er af

We rijden door naar het meer van Dukan. Dit is het grootste meer van Koerdistan. Het is een stuwmeer. Zoals wel vaker hier is er niet veel “natuur”. Vogels laat staan grotere dieren zie je hier haast niet.

We maken er met een motorboot een tochtje van een half uur over het meer en een kloof in. Het is niet al te spectaculair, maar zoveel water bij elkaar is voor de gemiddelde Koerdische bezoeker waarschijnlijk wel bijzonder.

Zicht over het stuwmeer

Zicht over het stuwmeer

Bovenop een tegenoverliggende helling vinden we een theehuis met uitzicht. Uitzicht op het meer, de besneeuwde bergtoppen én de ontelbare auto’s waarachter picknickende families schuilgaan. We zagen ze vanochtend om kwart over 9 al ergens in het gras zitten – de Koerden zijn echt wereldkampioenen picknicken. Bij het meer zijn ook vakantiehuisjes en daar in de buurt zitten de mensen op elkaars lip. De families hier op de hogere uitkijkpunten hebben het beter voor elkaar: daar is lekker groen gras om te zitten, en er ligt minder afval op de grond.

Wat betreft zorg voor hun omgeving hebben de Koerden nog wel een weg te gaan. Mensen gooien hun afval zo uit het raam of laten het achter op de picknickplek. Overal slingeren plastic flessen, lege blikjes en plastic zakken. Alleen gisteren op de toegangsweg naar de watervallen van Ahmed Awa werden we verrast door wat milieubewustzijn: iedere auto die de weg opreed kreeg een zak uitgereikt om het afval in te doen.

Familie aan de picknick

Familie aan de picknick

We lunchen vandaag in het stadje Koya. Althans, dat was de bedoeling. Maar het is weekend en nog steeds feest, dus alle restaurants zijn dicht. We struinen de plaats van voor naar achter door op zoek naar iets eetbaars. Met een paar medereizigers kom ik uiteindelijk bij een banketbakker terecht, die ons tenminste wat voedzame koekjes en iets te drinken kan verkopen. Achter de facades van de hoofdstraten ligt hier nog een oude (deels joodse) wijk. De gebouwen zijn erg vervallen, maar dat maakt het wel pittoresk.

In een buitenwijk van Koya staat een groot blauw beeld tegen een helling. Het lijkt wel een Mariabeeld, maar hier? Er leeft best een grote groep christenen in Koerdistan, velen gevlucht uit andere delen van Irak of Syrië, maar echt openlijk christelijke uitingen zie je toch zelden. Achter de grote blauwe madonna blijkt het heiligdom te liggen voor Marbana Behnam, een christelijke heilige. Er is een klein kerkje waar we ook lokale bezoekers kaarsjes zien aansteken.

Kerkje

Kerkje buiten Koya

Vanaf Koya is het nog zo’n 60 kilometer rijden naar onze eindbestemming Erbil. We maken nog één geplande stop: bij het kunstwerk van Ismael al Khajat. Deze Koerdische kunstenaar beschilderde tijdens de burgeroorlog (1994-1996) samen met schoolkinderen de rotsen in de zone die toen niemandsland was tussen de strijdende partijen. Twee dagen geleden zijn we in Suleymania ook bij zijn atelier geweest, en hebben toen een beschilderd steentje als souvenir meegekregen. De stenen hier langs de kant van de weg zijn zonder het verhaal erachter maar matig interessant. Er staat ook geen informatiebord met uitleg bij of zo, alle auto’s razen er gewoon voorbij.

Zo’n 15 kilometer voor Erbil is het gedaan met het hard rijden. We komen in een lange file terecht. Hier in de omgeving van de grote stad heeft het picknicken het ultieme hoogtepunt bereikt. De mensen zitten allemaal langs de kant van de weg. Een deel van de mensen wil ook al weer naar huis, wat er toe leidt dat de tweebaansweg opeens een vierbaansweg is geworden: 4 rijen dik naast elkaar richting Erbil, waarvan 2 op de verkeerde weghelft. Tegemoetkomend verkeer kan er nog maar met veel moeite langs. We komen slechts stapje voor stapje vooruit, maar gelukkig is er genoeg te zien langs de kant van de weg. De mensen hebben nog steeds hun mooiste kleding aan, dansen in kleine groepjes op zelf meegebrachte muziek, laten zich zien en willen graag bekeken worden.

Opa gaat eens goed voor de file zitten

Opa is eens goed voor de file gaan zitten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s