#522: San Miguel de Allende

Wat is het?
San Miguel de Allende is een middelgrote stad met veel gebouwen in de stijl van de Mexicaanse barok. Ten noorden van de stad ligt het jezuïtische Heiligdom van Jesús de Nazareno de Atotonilco. Het bestaat uit een grote kerk en verscheidene kleinere kapellen. Ze zijn versierd met 18de eeuwse olieverfschilderijen en muurschilderingen, wat het heiligdom de bijnaam “de Sixtijnse Kapel van Mexico” op heeft geleverd.

Cijfer: 7 (San Miguel zelf heeft geen echte hoogtepunten, maar door zijn ligging tegen een heuvel met bont gekleurde huisjes heeft het wel iets schattigs. Om de zwaktes van deze zoveelste koloniale stad wat te camoufleren hebben ze ook het Heiligdom van Atotonilco aan het werelderfgoed toegevoegd, en daarmee heeft het toch wel iets speciaals gekregen. Het heiligdom is een schitterende parel in een stoffig dorpje. Van binnen is de kerk geheel beschilderd, niet met glanzende penseelstreken van een meesterschilder maar in een naïeve, volkse stijl om zoveel mogelijk emotie op te wekken bij de inheemse kerkgangers.).

Toegang: Ook hier weer veel kerken, en die zijn in het katholieke Mexico allemaal nog in dagelijks gebruik en dus gratis. San Miguel is zo’n typisch stadje met nauwe straatjes, gebouwd tegen een heuvel – ongeschikt voor auto’s en al helemaal geen parkeergelegenheid. Gelukkig vond ik aan de rand van de stad een enorm Amerikaans-aandoend winkelcentrum (Plaza la Luciernaga). Met een gratis parkeerterrein van Amerikaanse proporties. De busjes naar het centrum stoppen er voor de deur, en voor 25 cent word je netjes naar het historische deel van de stad gebracht.

Hoeveel tijd: Zo’n 3 uur inclusief uitgebreide lunch in de stad San Miguel, en dan nog een kwartier binnen in Atotonilco. Het heiligdom ligt een minuut of 20 rijden ten noorden van de stad.

Opvallend: Voor het eerst na Mexico-Stad en Queretaro had ik hier het gevoel wat uit de Europese/Amerikaanse cultuur weg te zijn. Gek genoeg is San Miguel de Allende een populaire plaats voor Amerikaanse gepensioneerden, die er hun tweede thuis in een gezonde omgeving hebben gevonden. Naast hen lijkt de stad niet een eigen Mexicaanse middenklasse te hebben, je ziet vooral inheemse vrouwtjes allerlei frutsels op straat verkopen.

En ook het landschap is veranderd. Het is hier bergachtiger, met meer hoogteverschillen. Vanuit San Miguel reed ik een mooie route over een soort provinciale weg naar mijn volgende overnachtingsplaats Guanajuato. Velden vol met cactussen staan hier, en dan voel je je toch pas echt in Mexico.

SanMiguel 134

Onderweg tussen Dolores Hidalgo en Guanajuato

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s