De Beinan cultuur van prehistorisch Taiwan

Taiwan heeft geen werelderfgoed, omdat het geen officieel erkend land is en dus geen lid mag worden van de Verenigde Naties of UNESCO. Misschien komt het er ooit nog van, als China zich wat inschikkelijker gaat opstellen. Om er maar vast op voorbereid te zijn heeft het Taiwanese ministerie van Cultuur een lijst opgesteld van potentiële werelderfgoederen . Er staan maar liefst 18 plekken op, van afgelegen eilandjes tot aan uiteraard de Tarokokloof waar ik gisteren was.

Vandaag ben ik met de trein aangekomen in de zuidoostelijke stad Taidong, waar ook één van die mogelijke werelderfgoederen ligt: het archeologische park van Beinan en de berg Dulan.

De Dulan op de achtergrond, daarvoor de stad Taidong en het groen van het archeologisch park

De Dulan op de achtergrond, met daarvoor de stad Taidong

Nadat ik tegen één uur mijn spullen in mijn guesthouse heb gedropt, stap ik daar meteen op de leenfiets om naar de overblijfselen van Beinan te gaan. Taidong is een stad van slechts 100.000 inwoners, maar heel uitgestrekt van opzet. De opgravingen van Beinan liggen aan de andere kant van het station, tegen een heuvel. Fietsen gaat hier gemakkelijk: het is niet druk op de weg en er zijn zelfs speciale fietspaden (daarover morgen meer!).

Borden wijzen de weg naar het Beinan Cultuurpark. Het eerste wat ik er zie zijn drie metershoge rechtopstaande leistenen platen. Dat zegt me dan nog niets, en ik fiets maar gewoon door. Via de achteringang kom ik het park binnen. Met wat moeite weet ik uiteindelijk het bezoekerscentrum annex museum te vinden. Het is heel groots gebouwd, maar ik ben de enige bezoeker. Je moet hier zowaar entree betalen, iets wat zelden voorkomt in Taiwan: 2 EUR voor een combiticket met het Prehistorisch museum dat ik later vanmiddag wil bezoeken.

De graftombes van leisteen

De graftombes van leisteen

Van de dames bij de receptie krijg ik een audiogids in het Engels mee. Gelukkig maar, anders was het allemaal een groot raadsel gebleven. De Beinan leefden zo’n 2500-5000 jaar geleden in deze streek. Tijdens de Japanse bezetting in het begin van de 20e eeuw hebben Japanse archeologen op de plaats waar nu het park is resten van die Beinan-cultuur gevonden. Het is de belangrijkste prehistorische vondst van Taiwan.

Meest opvallend zijn de graftombes van de Beinan: die zijn gemaakt van leistenen platen. Er werden meerdere doden in één leistenen grafkist geplaatst, met hun gezicht in de richting van de heilige berg Dulan. Die leisteen komt hier niet uit de buurt: ze hebben de stenen over de rivier uit de bergen moeten halen. Een ander “leuk” weetje over de Beinan is dat ze als inwijdingsrite en schoonheidsideaal bij iedere volwassene één voortand trokken.

Traditioneel huis uit deze regio

Traditioneel huis uit deze regio

Het bezoekerscentrum is zeker de moeite waard, maar dat kan niet gezegd worden van de rest van het park. Ik geloof dat ze er nog niet uit zijn wat ze er mee willen doen. Het ziet er heel verzorgd uit, het gras kort gemaaid. Er staan twee nagebouwde huizen die dan weer niet van de Beinan stammen maar van latere groepen inheemse Taiwanezen. En verder is er niks te zien. Alles van enige waarde is uit de grond gehaald en naar musea overgebracht.

Eén van die musea is het Prehistorisch Museum, dat in een ander deel van Taidong ligt. Ik ga er uiteraard op mijn fietsje naar toe. Helaas heb ik alleen maar een schetsmatige kaart van de stad, met een soort artistieke interpretatie van de fietsroutes maar zonder nauwkeurig alle straten weer te geven. Ik gok er maar op dat het museum wel met borden aangegeven staat.

Museum van de Prehistorie

Museum van de Prehistorie

Uiteindelijk blijkt het nog bijna een uur fietsen te zijn, inclusief een stop bij een supermarkt om iets te eten en drinken. De borden naar het museum staan er inderdaad, maar daartussendoor moet je lange rechte wegen af fietsen en een brug over. Waarom ze zo’n museum zo ver van de bewoonde wereld hebben neergezet is mij een raadsel. Er is nog ruimte genoeg in Taidong, het is helemaal niet dichtbebouwd.

Maar goed, ik heb het gevonden en parkeer mijn fiets op het parkeerterrein tussen de motoren en scooters. Hier zijn wel meer mensen dan in het park, o.a. enkele schoolklassen die het pand gelukkig net verlaten. Het “prehistorisch museum” gaat over het ontstaan van Taiwan (door het botsen van twee tektonische platen), welke dieren er leven of geleefd hebben en het heeft vondsten van diverse archeologische opgravingen. Het is nogal een ratjetoe, en heel kinderachtig opgesteld. Ik verbaasde me er afgelopen week al eerder over dat een toch zo rijk land als Taiwan niet in staat is goede, moderne musea te ontwikkelen.

Oorhangers van jade, ook uit Beinan

Oorhangers van jade, ook uit Beinan

Ik moet heel wat gangen door langs Neanderthalers en olifanten/mammoeten, voordat ik bij de ene zaal kom die gewijd is aan de archeologische vondsten van Beinan. Hier hebben ze natuurlijk ook weer die leistenen graven, en wat eenvoudige en onbeschilderde potten. En een verzameling voorwerpen van groene jade, een mineraal dat van oudsher veel aantrekkingskracht op Chinezen heeft uitgeoefend. Een paar nekringen en oorhangers zijn de beste vondsten.

Gaat dit ooit een werelderfgoed worden? Ik heb niet het idee dat het bovenaan de verlanglijst van Taiwan zal staan. En er zal nog heel wat geschaafd moeten worden aan de presentatie om buitenstaanders te winnen voor het verhaal van de Beinan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s