Eerste dag in Taipei

Ik heb ongeveer de hele nacht naar deze eerste excursiedag liggen uitkijken. Het tijdsverschil tussen Nederland en Taiwan is 7 uur. Dat betekent dat ik een groot deel van de donderdag ben kwijtgeraakt, en de rest van die dag alleen maar in bed heb gelegen. Ik heb dus vannacht nog maar nauwelijks een oog dicht kunnen doen. Hopelijk krijg ik het goede dagritme wel snel te pakken.

Poort tot het Vrijheidsplein

Poort tot het Vrijheidsplein

Na het ontbijt ga ik met de metro naar de Chiang Kai-shek Gedenkhal. Chiang is de vader des vaderlands van Taiwan, de man die het communistische China verliet om vanaf het eiland Taiwan een nationalistische invasie voor te bereiden (die er nooit van is gekomen). Een groot monument ter nagedachtenis aan hem ligt in een prettig rustig park. Daar liggen ook het Nationaal Theater en het Nationaal Concertgebouw.

Het is allemaal zo groots opgezet dat ik lang het gevoel heb de enige bezoeker te zijn. Je hoeft geen entree te betalen, en eerlijk gezegd is het ook niet zo boeiend. Het is een soort heiligenverering, met foto’s, kleding, geschriften, schilderijen en zelfs auto’s die de man gebruikt heeft.

Werkkamer van Chang Kai Shek

Werkkamer van Chang Kai Shek

Op het hele uur wordt er boven op de vierde verdieping, bij het reuzenstandbeeld van Chiang, nog een showtje weggegeven. Het is dan wisseling van de wacht: de twee wachters die een uur stokstijf stil hebben moeten staan naast het standbeeld, worden afgelost. Twee verse militairen en een leider komen stampend aangemarcheerd, en dan doen ze met z’n vieren nog een minuut of 10 trucs met hun geweer. Er zijn inmiddels wel zo’n 200 mensen gearriveerd om dit te bekijken.

Wisseling van de wacht

Wisseling van de wacht

Na het bezoek aan de gedenkhal loop ik nog een rondje door het park. Ik kom twee bijna tamme Taiwanese eekhoorns tegen, en enkele grote watervogels die op jacht zijn naar vis. Die zit volop in de vijver, want ze worden gevoerd door de bezoekers.

Voor de lunch had ik vooraf al een restaurant in de buurt uitgezocht: het populaire Hang Zhou Xiao Long Tang Bao. Hier zijn ze gespecialiseerd in traditionele dumplings. Er schijnen vaak rijen te staan en dan moet je een nummertje trekken. Maar ik ben al vroeg, en kan meteen aanschuiven aan een tafeltje. Ik neem hun specialiteit, xiao long bao. Dit is een mandje met 8 dumplings gevuld met varkensgehakt en groente. Er staan zeker 10 man in de open keuken de deegflapjes in elkaar te draaien, leuk om te zien.

Xiao Long Bao

Xiao Long Bao

En natuurlijk smaakt het ook goed, heel simpel maar gewoon lekker. En dat voor 2,20 EUR! De Taiwanese man naast mij zegt dat hij al vanochtend al om 9 uur voor de deur stond, terwijl het pas om 11 uur open is. Hij heeft hetzelfde besteld als ik, en doet me voor hoe je het het beste kunt eten: met stokjes én lepel, en dan dippen in een saus van soja en gember.

Voor het middagprogramma reis ik verder met de metro naar het noorden van de stad, naar de wijk Shilin. Hier liggen twee musea en een avondmarkt die ik wil bezoeken. Het eerste museum ligt een beetje verborgen naast een kinderdagverblijf in de vorm van een sprookjeskasteel (toepasselijk Schwanstein geheten). Het is het museum over de inheemse bewoners van het eiland dat nu Taiwan heet, en vroeger Formosa.

Museum van inheemse bewoners van Formosa

Museum van inheemse bewoners van Formosa

Ik heb hier de 4 verdiepingen helemaal voor mij alleen. Het is zeer de moeite waard: het laat voorwerpen en films zien over het leven van de verschillende inheemse stammen van Taiwan, voordat de Chinezen arriveerden in de 17e eeuw. Tot in de 20e eeuw leefden deze mensen nog traditioneel, en als je de foto’s ziet lijkt het net of het over de Filippijnen of over Papua Nieuw-Guinea gaat. Alle informatie is zowel in het Chinees als het Engels, behalve dan die ene grote foto uit 1900 waaruit blijkt dat de inboorlingen aan koppensnellen deden…

Schuin tegenover dit museum ligt het belangrijkste museum van Taiwan, en misschien wel van de hele Chinese wereld. Ik had een paar weken vantevoren via internet al kaartjes besteld voor een Engelstalige rondleiding. Het museum is zo groot en zo druk, dat leek mij de beste manier om de hoogtepunten mee te krijgen.

National Palace Museum

National Palace Museum

Om 3 uur loop ik samen met 30 anderen achter een gids aan. We hebben allemaal een oortelefoontje in, zodat we de gids goed kunnen horen spreken. Dat is geen overbodige luxe hier, want vele groepen met hun gidsen vullen de gangen van het museum. In elke zaal staat wel een mannetje met een bord “Stilte!”, maar dat helpt niet echt. Chinezen kunnen geloof ik niet zacht praten.

Onze gids voert ons in ruim een uur chronologisch langs de hoogtepunten van brons, keramiek en jade gevoerd. Het zijn eigenlijk allemaal topstukken die tentoongesteld zijn. Veel is oorspronkelijk afkomstig uit het Keizerlijk Paleis in Beijing, en later door oorlogen en de vlucht naar Taiwan hier beland. Voor de twee bekendste werken moeten we een kwartier in de rij staan: het zijn stukken jade, één in de vorm van een stuk varkensvlees en de ander een groene kool. Voor beide moet je geloof ik wel Chinees zijn om het mooi te vinden.

Na de rondleiding heb ik het wel gehad met de drukte en dit museum, en ik loop verder naar de Shilin avond(nacht)markt om iets te eten.

Shilin Nachtmarkt

Shilin Nachtmarkt

De Shilin markt is de populairste van velen in zijn soort die Taipei kent. Het is een aaneenschakeling van kraampjes met etenswaar en kleding. De markt wordt iedere avond opgebouwd. Ik probeer weer een lokale specialiteit: omelet met oesters. Met een glas vers papayasap erbij is het prima avondeten. Ik eet het net als vele anderen gezeten op de trappen van een buurttempeltje. Eigenlijk worden er alleen maar snacks verkocht, die je dan lopend opeet onderweg naar weer iets anders lekkers.

De langste rij staat voor een kraam waar pakketjes van lenteui en spek worden gegrild. Voor het imposante bedrag van 40 cent neem ik er ook twee. Ik krijg ze mee aan een stokje. Beetje lastig te eten, maar heerlijk pittig. Het deel van Shilin waar de markt is, omvat heel wat straten en er is steeds wel iets te zien. Ik ben een paar keer heen en weer gelopen. Een leuke afsluiting dus van de dag waarop ik 11 uur op stap ben geweest door Taipei.

Lekkere snacks

Lekkere snacks

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s