Coimbra

De nacht bracht ik door in een Bed&Breakfast in een voorstadje van Coimbra. Ik had het huis voor me alleen: de twee eigenaressen wonen zelf aan de overkant van de straat. Het was koud in het pand, alleen op mijn kamer stond de verwarming aan. Bij het serveren van het ontbijt de volgende ochtend hielden beide zussen dan ook hun jassen aan. Ik kreeg nog een flesje likeur mee voor onderweg. Een al even aparte ervaring als het diner van de avond ervoor, in het door de dames aanbevolen restaurant langs de snelweg waar ze als specialiteit varken-aan-het-spit hebben. Portugal heeft toch altijd iets simpels, weinig opsmuk in tegenstelling tot de Spaanse buren.

Coimbra is dé universiteitsstad van Portugal. De universiteitsgebouwen staan op de nominatie om volgend jaar werelderfgoed te worden, vandaar dat ik er maar vast langs ga. Ik ben er al om 9 uur in de ochtend. De straten zijn nog stil, lege bierblikjes en ander afval zijn de stille getuigen na een zaterdagavond onder studenten. Het is ook koud: de zon staat nog te laag om de gebouwen te verwarmen.

Zicht op de bovenstad van Coimbra

Zicht op de bovenstad van Coimbra

De belangrijkste bezienswaardigheden liggen in de bovenstad, flink klimmen. Ik loop eerst naar de oude kathedraal. Deze vierkante kolos lijkt op een Moors kasteel. Helaas zijn de deuren zo vroeg in de ochtend nog gesloten. Ik loop dus nog maar verder omhoog, naar de universiteitswijk. Hier staan grote, moderne faculteitsgebouwen in een bijna-communistische stijl, afgewisseld met reuzenstandbeelden.

Om 10 uur gaat dan eindelijk het hek open tot het oude universiteitsterrein, dat waar het allemaal om te doen is. Dit baadt al in het zonlicht, wat goed reflecteert tegen alle witte gebouwen. Prachtig. Het is dan ook een voormalig paleis, dat in 1537 door de universiteit (de eerste in Portugal) betrokken werd.

Op het universiteitsterrein

Op het universiteitsterrein

Het terrein zelf is gratis toegankelijk, maar om binnen te mogen kijken in enkele ruimtes moet je voor 7 EUR een kaartje kopen. Toegang is dusdanig beperkt dat je ook een tijd meekrijgt waarop je naar binnen mag: ik zit in de eerste “lichting” van 10.40 uur. Ondertussen maak ik wat foto’s van de buitenkant. Er zijn maar een paar andere bezoekers, totdat er een groep van zo’n 40 Japanners arriveert. Deze maken een snelle ronde over de binnenplaats, en vertrekken dan weer zonder binnen te zijn geweest.

De verwachtingen voor het interieur zijn zo langzamerhand bij mij wel hooggespannen. Als eerste mag ik naar binnen in de 18e eeuwse Biblioteca Joanina, de meest geprezen ruimte van de universiteit. In drie kamers bedekken boeken de muren tot aan de plafonds. Het is in barokke stijl afgewerkt, met speciaal zeer hard hout en veel goud. Mooi? Meer apart.

Je mag er binnen geen foto’s maken, en dat geldt ook voor de andere historische ruimtes: de Sao Miguel-kapel (nog extremer barok, met een enorm orgel) en de zalen waarin de officiële examens worden afgenomen. De gangen van deze gebouwen zijn trouwens weer goed bedekt met de voor Portugal typische tegeltjes, de azulejos.

Weer een mooie azulejo

Weer een mooie azulejo

Tegen het eind van de ochtend heb ik het allemaal wel gezien. Ik neem nog een koffie met koek in één van de typische koffiehuizen van de binnenstad van Coimbra, en begin dan aan de terugrit naar het vliegveld van Lissabon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s