Gemeentemuseum Den Haag

In het buitengebied van Den Haag, richting Kijkduin, ligt het Gemeentemuseum. Het richt zich op (Nederlandse) moderne kunst vanaf de 19e eeuw en kunstnijverheid. Ik was er nog niet eerder geweest, maar het gebouw is opvallend monumentaal en springt eruit in deze omgeving. Het ontwerp is het laatste grote werk van de architect Berlage.

Parkeren kan gratis en voor de deur. Ik ben er even voor de openingstijd, 11 uur. Van buiten word ik al een Parijs-achtige rij gewaar. Dat had ik toch echt niet verwacht. Als ik aansluit schat ik dat er zo’n 50-60 mensen voor me staan. Buiten staan ook nog twee grote touringcars.

Mooi werk van Berlage. Hij heeft gelukkig ook een lange, overdekte entree bedacht zodat je beschut in de rij voor de kassa kunt staan.

Er zijn twee tentoonstellingen die mij naar het Gemeentemuseum trokken: over De Stijl met veel werk van Mondriaan, en ‘Goud uit Java, Zilver uit Batavia’. De rondgang begint op de begane grond met het goud en zilver uit Indonesië. Het zilver is gemaakt in opdracht van Nederlandse kolonialen. Dat kun je ook wel zien, het zijn vooral grote egalen dienbladen. Het mooist zijn de kistjes gemaakt van schildpad-schild in combinatie met zilveren beslag. De collectie goud is wel echt inheems en bestaat vooral uit hele kleine sieraden.

Verderop op deze verdieping begint de grote tentoonstelling over De Stijl. Wel bekend van het werk van Rietveld. Meubilair en schilderijen wisselen elkaar af, interesssant zijn ook de maquettes van huizen en zelfs de strakke interieurs van Mondriaan’s eigen woningen. In de grootste zaal hangen de vroege werken van Mondriaan, waar je zijn overgang van figuratief naar abstractie kunt zien. Avond. De Rode Boom is het meest uitbundig van die bomenreeks. De latere, abstractere bomen hangen er tegenover.

Ik word echter helemaal afgeleid door het grote werk dat er naast hangt: Bosch. Het bos bij Oele. Mondriaan heeft een paar keer op een boerderij in Oele gelogeerd en schilderde het landschap daar de omgeving die ik zo goed ken. Fascinerend. Het is een dicht en mysterieus bos geworden.

2x Mondriaan, rechts het bos bij Oele

Er zijn nog meer tentoonstellingen in het gebouw, meest moderne kunst. Ik loop echter naar boven voor de schilderijenverzameling die tijdelijk is overgekomen uit het Mauritshuis, dat voor restauratie gesloten is. Hier vind ik ook 90% van alle andere bezoekers terug: zonder het bruikleen van het Mauritshuis denk ik niet dat er hier zoveel bezoekers komen.

Vooral de Japanners worden helemaal extatisch in de centrale ruimte waar Meisje met de parel van Vermeer, De Stier van Potter en De Anatomische les van Rembrandt bij elkaar hangen. De concentratie van wereldberoemde en typisch Nederlandse schilderijen is hier in zaal 35 tot en met 49 wel erg hoog geworden.

Eén van de hoogtepunten overgebracht uit het Mauritshuis

De hele collectie van het museum is een beetje een ratjetoe. Tussen de verschillende tentoonstellingszalen door zijn ook nog stijlkamers ingericht, die een ruimte uit een bepaalde periode inclusief passende kunstnijverheid (lampen, gordijnen) verbeelden. Het gebouw zelf vind ik nog wel het meest memorabel van dit bezoek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s