De Woensdagmarkt van Anjuna

Al sinds de jaren zeventig is er in het strandplaatsje Anjuna in het noorden van Goa iedere woensdag een vlooienmarkt. Gesticht door de hippies die hun zelfgemaakte spulletjes gingen verkopen. Ik ben benieuwd naar het hippiegehalte van nu – de markt schijnt grotendeels overgenomen te zijn door handelaren vanuit heel India.

Vroeg in de ochtend trek ik er heen vanuit Panaji via Mapusa: twee keer twintig minuten met de bus, twee keer 10 rupees. Zoals meestal als ik hier in India met de bus reis zijn er geen andere toeristen aan boord. Wel stappen er aan het eind een stel (pseudo-)heilige mannen in, helemaal gekleed in het oranje en met grijs rastahaar. Bij hen is wat er uitziet als een bedelaarsfamilie: de drie smoezelige dochtertjes worden straks vast op de markt aan het werk gezet. De wekelijkse woensdagmarkt levert de regio zoveel inkomsten op dat vissers het op woensdag verkiezen om toeristen te vervoeren in plaats van te gaan vissen.

De bus dropt me aan de noordkant van het dorp, bij het strand. De markt is twee kilometer naar het zuiden dus ik begin de dag met een lekkere strandwandeling. Het is overal zo rustig dat ik me afvraag of er wel markt is vandaag. Maar helemaal aan het eind, onder de palmbomen zie ik dan toch de eerste stalletjes.

Begin van de markt

Het begin van de markt

Het is inmiddels negen uur geweest en de meeste verkopers zitten er klaar voor. Veel bezoekers zijn er nog niet en ik kan op mijn gemakje rondwandelen en foto’s maken. Helemaal rustig is het natuurlijk niet, want bij iedere kraam willen ze me iets verkopen. “Iets” is hier meestal een tas / kashmir sjaal / sieraden / kruiden.

Het is een heel grote markt, met honderden stalletjes. Een deel staat onder de palmbomen, een ander deel in het open veld. Als ik een tijdje rondgelopen heb valt me op dat de verschillende groepen hier hun eigen “wijk” hebben: de Tibetanen zitten allemaal bij elkaar hun sieraden te verkopen, de Duitsers hebben hun stands in het veld. Eén van hen heeft een organisch koffietentje, en daar ga ik een tijdje zitten. Een mooie plek om mensen te kijken. Ik zie vooral veel witte, dikke, oude Engelsen en Duitsers voorbijtrekken.

Ik ben naarstig op zoek naar een “echte” hippie die hier nog is blijven hangen. De meeste westerlingen die hier nu spullen verkopen zijn echter jongeren. Of het moet die Duitse mevrouw zijn die schuin tegenover me zit, met een soort plant op haar hoofd en een ingewikkelde badpakachtige outfit.

Kleurige lampionnen zijn er ook genoeg

Kleurige lampionnen zijn er ook genoeg in de aanbieding

Op mijn gemak maak ik daarna nogmaals een ronde over de markt. Het is opvallend hoe weinig verschillende producten er worden aangeboden, terwijl er zoveel stalletjes zijn. Je kunt er wel een complete kleurige outfit bij elkaar scharrelen. Ik heb vandaag speciaal mijn paarse shirt aangetrokken, en krijg er onderweg de complimenten voor.

Via door palmbomen beschutte laantjes loop ik tenslotte een paar kilometer terug naar een bushalte. Lopen doet hier bijna geen toerist, net zoals het openbaar vervoer gebruiken. Je ziet ze op scooters of motoren voorbijscheuren, of in tourbusjes. Weg van de drukte van de markt is het juist zo heerlijk om hier te wandelen en te genieten van de subtropische omgeving van Anjuna.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s