Muharraq

Met zoveel borden moet je het toch wel kunnen vinden! Wel als je er vlak voor staat in ieder geval. Vandaag ben ik goed voorbereid op pad gegaan, ik heb helemaal een routekaartje van Google Maps overgetekend. Binnen 10 minuten rijden vanaf mijn hotel sta ik dan ook al in het oude hart van Muharraq. Vóór de olie en de wolkenkrabbers leefden de Bahreini van het duiken naar parels. Muharraq was toen de hoofdstad van het land. Het ligt op een eilandje ten noordoosten van de huidige hoofdstad Manama, waarmee het door 2 bruggen verbonden is.

De nauwe straatjes in het centrum geven het zelfs een zweem van Kathmandu of Zanzibar. Het is lekker om hier te voet rond te dwalen en de auto eens achter te laten. De straten hier hebben geen namen maar nummers. Ik loop eerst de 916 en 917 af en geniet van de oriëntaalse sfeer. Daar in de buurt staat het huis van Sheik Isa bin Ali, een beetje overschaduwd door de Grote (nieuwe) Moskee. Hier woonden de machthebbers van Bahrein vanaf het eind van de 19e eeuw.

Windtoren

Windtoren

Voor het luttele bedrag van 0,20 dinar (0,40 EUR) krijg ik een entreekaartje. Het “huis” is een heel complex van kamers en gangen, verdeeld over twee verdiepingen. De ruimtes liggen rondom 4 open binnenplaatsen. Trappen leiden naar de bovenverdieping waar de mooiste kamers zijn. Versierde deurposten, houtsnijwerk, kleurige glas-in-lood ramen: geen kamer is hetzelfde. Je loopt er rond als in een labyrint, waar achter elke deuropening weer een nieuwe verrassing ligt.

Dit huis heeft ook één van de beste voorbeelden van een Badghir, een windtoren of windvanger. Het is de traditionele manier van air conditioning in deze oude huizen. De toren steekt boven de rest van het gebouw uit om zo de meeste wind te vangen. Aan de binnenkant zitten houten panelen die je dicht kunt doen of verschuiven: zo kun je de “gevangen” wind door je kamers laten stromen. Het werkt nu nog steeds prima, als je er onder staat voel je het waaien.

Ik geniet zeker een uur van dit prachtige gebouw, dat ik op 2 Duitse toeristen na weer helemaal voor mezelf heb. Vlakbij staat nog zo’n traditioneel huis: Bait Siyadi, de woning van een parelkoopman.  Het heeft een baksteenrode kleur, en is over de volle oppervlakte bewerkt met tientallen verschillende uitgekerfde motieven. Helaas mag je hier niet naar binnen, maar de buitenkant is alleen al de moeite waard. Ernaast staat een kleine moskee uit dezelfde periode, met een bijzonder gevormde minaret. Hier voel je je even in een andere tijd. 

Siyadi Moskee

Siyadi Moskee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s