Filerijden in de zandbak

Toen ik vanochtend naar buiten keek vanuit het raam van mijn hotelkamer, leek  het net of het gesneeuwd had! Maar het was het zand dat aan de buitenkant geplakt zit en er op de 5e verdieping niet zo makkelijk af is te krijgen. En dat gecombineerd met het felle zonlicht dat weerkaatst op de licht geschilderde huizen. Welke kant je trouwens ook op kijkt uit dat raam: je ziet snel al nog meer zand, zoals het voetbal”veldje” in de wijk hierachter of de parkeerterreinen. Planten of bomen zijn zeldzaam. Een schoonheidsprijs zal Bahrein niet snel krijgen.

In mijn gehuurde paarse Nissan reed ik vandaag een rondje over Bahrein. De afstanden zijn kort – het eiland is maar 20×30 kilometer groot. Maar dat wil nog niet zeggen dat rijden hier gemakkelijk is. Er wonen namelijk heel veel mensen op deze kleine oppervlakte, zodat het verkeer niet veel anders is dan in de Randstad. Files met langzaamrijdend verkeer, wegwerkzaamheden, stoplichten, het is er allemaal.

Ondanks dat ik een kaart van het eiland bij me had, ben ik nogal eens verkeerd gereden. Borden naar een bezienswaardigheid zijn er vaak pas als je er al bijna bent. Of maar ze staan maar aan één kant van de weg. Erg frustrerend op het laatst, en het “Saar Heritage Park” en “Al Jasrah House” heb ik helemaal niet weten te vinden.

Wat zag ik wel?

  • De eerste oliebron van Bahrein uit 1932: behoorlijk in het zuiden van het eiland. De bron zelf is een gat in de grond en het oliemuseumpje ter plaatse bleek gesloten. Wel heel spectaculair is de omgeving: je rijdt eerst over een zandvlakte met actieve oliebronnen. Bij alle bronnen zijn tentenkampen zodat het lijkt of er een grote groep nomaden is neergestreken.
  • Riffa Fort

    Bewerkte deur in Riffa Fort

  • Riffa Fort: ook hier pas een routebord als je al lang en breed in Riffa bent, maar je kunt het vanaf de snelweg zien liggen dus ik had een indicatie van de richting. Verrassend mooi fort helemaal opgeslokt door de woonwijken van Riffa. Het is een kruip-door-sluip-door bezoek, via tientallen bewerkte houten deuren waardoor je opeens in een nog mooiere kamer of binnenplaats stuit.
  • Grafheuvels van Hamad: langs de kant van de weg zie je ze liggen, de duizenden kleine grafheuvels, die lijken op reuzenmolshopen. Deze tumuli zijn typisch voor Bahrein, het Nationaal Museum waar ik gisteren was heeft er een zaal vol over.
  • Grafheuvels van A’Ali: dit is de grootste groep tumuli, maar hier is de vergelijking met een vuilnisbelt beter op zijn plaats. Ze liggen in een woonwijk, en zijn wel afgeschermd met prikkeldraad, maar verder is er geen bewaking. Je kunt er ook als bezoeker alleen maar een beetje naar kijken vanachter het hek. 

2 gedachtes over “Filerijden in de zandbak

  1. Ja zeg, dat valt me nou tegen van je… Een aantal locaties niet gevonden! Leuke verhalen van je belevenissen in de zandbak. Lekker bezig, leuk om te lezen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s