Rondsjouwen door Boekarest

De laatste dag van mijn reis door Roemenië besteed ik aan Boekarest. Ik ga de “Ceaucescu wandeltour” uit mijn reisgids lopen. De afstanden zijn hier groot, Boekarest is een uitgestrekte stad met 2 miljoen inwoners. Gisteravond had ik dat al gemerkt toen ik “even” naar een Indiaas restaurant in de buurt liep: 3 kwartier.

Ik laat me vandaag eerst maar met de metro naar het startpunt van de wandeling brengen. Een kaartje voor 2 ritten kost 2.5 Lei (0,60 EUR). De metro van Boekarest is een metro die werkt als alle andere ter wereld. Het is alleen onder de grond wel oud en slecht onderhouden.

Ik kom weer boven de grond op het Piata Unirii, een groot plein. Hier moet je in de buurt zijn van het Parlementspaleis, het op één na grootste gebouw ter wereld, maar ik zie nog niets. Wel zijn er hier veel moderne winkels en warenhuizen. Het blijkt nog weer een kwartiertje lopen te zijn. Ik loop er naar toe over de lange boulevard, die met opzet 0,5 m breder is gemaakt dan de Champs Elysees in Parijs.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Het Parlementspaleis was het pronkstuk van Ceaucescu. Het werd gebouwd in 1984 om buitenlandse staatshoofden te ontvangen. Het mag dan bijna het grootste gebouw ter wereld zijn (na het Pentagon, en misschien ook na de Potala in Tibet), toch had ik het groter en imposanter verwacht. Het gebouw is vooral erg breed. Ik loop er aan de voorkant langs, dat duurt zeker minuut of 10.

Deze hele buurt is door Ceaucescu platgegooid om zijn eigen megalomane gebouwen neer te zetten. Hij zou geïnspireerd zijn geraakt door een bezoek aan de Noordkoreaanse hoofdstad Pyongyang. Behalve de grote staatsgebouwen staan er nu alleen nog maar saaie flats, half vervallen.

Iets verderop, aan de overkant van de rivier de Dambovita, proberen ze de oude wijken weer nieuw leven in the blazen. Het centrum rond de Lipscani-straat is deels opgeknapt en er zijn leuke cafées en winkels. Er is ook nog steeds veel vervallen, panden staan te koop of zijn dichtgetimmerd, er is veel graffiti en het publiek op straat is ook niet het beste. Zeker in het zonnetje van vandaag is het een leuke buurt om doorheen te struinen, de oude huizen hebben vaak prachtige balkons en andere versieringen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
In dezelfde wijk is ook de oudste en best bewaard gebleven kerk van Boekarest. Een klein pareltje in een vervallen straat. Het is er druk met toeristen, die zie je hier toch ook wel (bijna altijd in groepen en met een gids). Van binnen zijn er weer mooie iconen, en ook al het bewerkte hout is origineel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Via de grote straat Calea Victoriei loop ik dan weer noordwaarts. Je komt onderweg nog langs imposante gebouwen zoals het CEC-bankgebouw uit 1900, een plaatje dat zo in Parijs had kunnen staan. Minder mooi maar historisch interessant is het hoofdkantoor van de communistische partij. Vanaf het balkon daar (het lijkt maar klein) gaf Ceaucescu zijn laatste speech tegenover een niet meer meewerkende massa toehoorders. Op het plein ervoor zijn nu herdenkingsmonumenten geplaatst aan de gebeurtenissen uit 1989.

Tot slot, ik ben weer in het noorden van het centrum beland en mijn benen willen bijna niet meer, ga ik naar het museum met de mooie communistische naam “Museum van de Roemeense boer”. Het is een groot folkloristisch museum dat al veel Europese prijzen gewonnen heeft. Verdeeld over twee etages zijn er vooral veel iconen, van glas en ‘gewone’. Ook verscheidene poppen met traditionele kleding. En al het interieur van de huizen die ik bij Sibiu in het openluchtmuseum gezien heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s