Laatste stop in Khiva

Eenmaal weer terug in Uzbekistan is Khiva onze laatste halteplaats. Het is een oasestad in de Karakum-woestijn. Veel meer afgelegen kun je het niet krijgen. Des te opvallender is het dat we hier opeens midden tussen de toeristen lijken te zitten. De ommuurde oude binnenstad van Khiva, Itchan Kala, is niet al te groot. Er trekken meerdere grote groepen toeristen door de stad, vooral veel Fransen. Het kost daarom wel wat aanpassingsvermogen om aan deze plaats te wennen.

Bijkomende hindernis is ook dat het hier overdag bloedheet is. Zeker 35 graden, heel droog, felle zon. De beste momenten om de stad te verkennen zijn dan ook de vroege ochtend en de avond. De rest van de dag hang ik lekker op zo’n bank in een theehuis.

Voor het centrum betaal je een eenmalige entree van 20.000 sum (9 EUR). Daarmee mag je voor onbeperkte tijd overal binnen kijken. En dat is ook het leukste om hier te doen. Achter de deuren van vrijwel alle gebouwen zit wel iets verborgen: een fotomuseumpje, een moskee met 218 houten pilaren, het fort met zijn openlucht zomermoskee, de voormalige caravanserai die nu een warenhuis is, het verbluffende tegelwerk in het Pahlavon Mahmud mausoleum.

4619354214_854c096ac2_z

’s Avonds zijn de fraaiste monumenten verlicht, terwijl het schemerduister is in de straten. Een heerlijk tijdstip om een laatste keer door de stad te slenteren en toch maar weer te genieten van de mooiste blauwe mozaïeken die het handelsmerk van Uzbekistan zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s