Zweten in een eeuwenoude Hammam

In een stoffig straatje achter de Kalan-moskee van Buchara (“de mooiste moskee ter wereld”) ligt Hammam Kunjak. “Hier kan het toch niet zijn?” roepen mijn drie reisgenotes uit. Jawel hoor, kijk maar op het bordje. Ik was gisteren al even op verkenningstocht uitgegaan en leid de anderen nu mee naar het oude badhuis dat hier al sinds de 16e eeuw in bedrijf is.

We staan nog even te dralen in de deuropening. Het lijkt wel of je een grot binnen stapt. Maar er is een gang naar rechts. Die mondt uit in een grote open ruimte. We zien kluisjes en worden door twee vrouwen verwelkomd. Hier moeten we betalen – 10 US dollar, voor het gebruik van de hammam, wassen & scrubben.

We kleden ons uit en stoppen de kleren in de kluisjes. Onze meegebrachte grote witte hotelhanddoeken slaan we om en we houden in ieder geval nog onze onderbroek aan. De locale vrouwen blijken minder preuts, zo constateren we in het voorbijgaan. Een medewerkster sommeert ons om mee te komen verder het grottenstelsel in. Het Engels van haar en haar collega’s is beperkt tot bevelen. “You come!”.

Het binnenste deel van het badhuis bestaat uit een aantal kleinere ruimtes. Donkere, grote grijze blokken steen bedekken plafond, muur en grond. De vloeren zijn nat, glibberig. Het lijkt wel of al het zweet en zeep van alle eeuwen hier door de gangen stroomt. Ik heb mijn slippers gelukkig nog aan. We worden naar de achterste ruimte geleid, maar niet zonder dat we eerst onze veilige grote handdoek moeten achterlaten. “You sit!”

Daar gaan we een flinke tijd zitten zweten op stenen banken, het druipt echt van mijn lichaam af. Dit is de warmste kamer die lijkt op een soort sauna. Er zit ook nog een Engelse vrouw binnen die vriendelijk een praatje begint aan te knopen. De andere aanwezigen zijn Oezbeeks. Ook is er personeel: twee heel dikke vrouwen, en een kleintje van minstens 65 jaar. Zij doen niets anders dan mensen inzepen en schrobben. Naakt.

Na een minuut of 20 worden we één voor één naar een andere ruimte geroepen waar het iets koeler is. Eén van de drie anderen voelt zich inmiddels niet zo lekker en is naar de uitgang verdwenen. Ik blijf en vermaak me opperbest. Het is zo’n bijzondere plek: een monument dat al eeuwenlang op dezelfde manier gebruikt wordt. En dan die aanblik van al die naakte, dikke Oezbeekse vrouwen. Ik wist niet dat je zoveel buiken tegelijk kon hebben.

De oude vrouw neemt mij onder handen. De behandeling begint met het afschrapen van vuil en droge huid met een soort stevige washand. Bij de anderen hangen de vellen er los bij, bij mij lijkt het nog wel mee te vallen. Dan volgt er een wasbeurt met veel schuim van het hele lichaam. Ze zeept me helemaal in, mijn onderbroek is me inmiddels ook al ontnomen, en gooit dan halve emmers water over me leeg. Het is maar een klein vrouwtje dus ik moet af en toe voor haar bukken. “Haar ook wassen?” Ach ja, doe maar. “Net een baby”, lachen ze. Maar het is heerlijk ontspannend en je voelt je zo schoon.

Na een uur of anderhalf ben ik klaar, kan ik me afdrogen en weer aankleden. We krijgen nog een kopje thee als afscheid. Een heerlijke ervaring, dit lijkt me wel iets voor elke vrijdag na een drukke werkweek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s