Dag 2: Weer eens wat oude kerkjes

Ik word wakker van het hanengekraai. Het is kwart over zes, en frisjes.
Wat zal ik eens gaan doen vandaag? Las Medulas staat op de planning, maar na het inprogrammeren van de TomTom blijkt dat een stuk verder weg te zijn dan ik had gedacht. Hemelsbreed is het niet ver, het ligt aan de andere kant van de bergen. Ik besluit het maar te combineren met de tocht naar Santiago de Compostela over een paar dagen, dan kom je er ook langs.
Vandaag blijf ik dicht in de buurt van mijn overnachtingsplaats Riosa: drie kerkjes in de omgeving en de stad Oviedo zijn mijn doel.

Na het voedzame maar eenvoudige ontbijt (die heerlijke Serranoham van gisteravond is vervangen door vierkante fabrieksham), stap ik de deur uit. De vallei waar je vanaf het hotel op uit kijkt ligt er prachtig bij vandaag.

Oviedo 001
De kerkjes en drie monumenten in Oviedo vormen samen één werelderfgoed. Ze zijn alle zes in de 9e eeuw gebouwd, toen Asturië een onafhankelijk christelijk koninkrijk was (de rest van Spanje was toen onder invloed van de Moren). Het Cantabrisch gebergte scheidt Asturië van de rest van het land, en maakt het ook zo uniek.

De eerste kerk die ik bezoek ligt een half uurtje naar het zuiden. Eerst weer over de slingerweg door de bergen, en aan het eind daarvan, pal aan de snelweg Léon – Oviedo, ligt Lena. Het kerkje Santa Cristina de Lena staat met borden aangegeven, en is ook al van verre te zien want het ligt op een heuvel. Aan de voet van die heuvel is een parkeerplaats. Het is een hele steile klim naar boven, en ik besluit nog maar even door te rijden naar de tweede parkeerplaats. Vandaar loopt een weg die ook voor kinderwagens geschikt zou zijn. Dus ook prima voor mij. Het is een lekker pad tussen de velden en boerderijen door. Lokale bewoners laten er hun hond uit, en er wordt driftig gejogd.

Oviedo 010
Tussen de bomen door heb je steeds uitzicht op de idyllisch gelegen kerk – midden tussen het groen. Ik blijf maar foto’s maken, terwijl het toch maar een vrij simpel, robuust kerkje is.
Op het bord aan de voet van de heuvel heb ik al gelezen dat het kerkje vandaag (=maandag) gesloten is. Ik loop dus alleen een rondje rondom het gebouw. Je hoort hier wel de hele tijd het geraas van de snelweg, zo jammer in deze omgeving.

Oviedo 015
Diezelfde snelweg pak ik toch ook maar om weer een half uur naar het noorden te rijden. Daar, vlakbij de stad Oviedo, liggen nog twee kerken uit de 9e eeuw. Ook deze staan goed aangegeven, en er is een flinke parkeerplaats bij waar zelfs een bus staat. Ik moet weer een stukje naar boven lopen (goed om weer wat conditie op te bouwen). De kerken liggen een paar honderd meter van elkaar verwijderd, en in het midden is een bezoekerscentrum. Het heeft een tentoonstelling met informatie over de geschiedenis van deze zo specifieke Asturiaanse architectuur. Normaal moet je hier ook de toegangskaartjes voor de kerken kopen, maar op maandag is de entree gratis.

Ik sla eerst linksaf, naar de San Miguel de Lillo. Weer een klim! Deze kerk is een stuk groter dan de eerste van vanochtend. Hij heeft ook wat meer decoratie, met name in twee van de ramen. Binnen kun je op het plafond nog de resten van fresco’s zien. Verder is het interieur ruw en kaal. Het is natuurlijk ook erg oud. En het wordt al lang niet meer als kerk gebruikt.

Oviedo 032
De laatste kerk van vanochtend is de Santa Maria del Naranco, rechts van het bezoekerscentrum. Dit is blijkbaar ook de populairste, want er zijn zeker wel 40 andere bezoekers aanwezig. Maar dat kan ook met het tijdstip te maken hebben, het loopt inmiddels al tegen twaalven. De meeste bezoekers zijn Spanjaarden. Buitenlandse toeristen zie je in deze omgeving niet veel. Of toch wel: opeens word ik omgegeven door een groep kwebbelende Japanners.

Oviedo 058
Deze kerk was oorspronkelijk een paleis. Daar heeft het nu ook nog steeds veel van weg. Interessant is hier met name de bovenverdieping. Je komt er via een brede trap buitenom. De verdieping heeft aan de ene kant een balkon, en aan de andere kant een loggia. Het plafond wordt gedragen door rijk versierde zuilen.

Oviedo 046
In het centrum van Oviedo stal ik mijn auto in de eerste beste parkeergarage. Tijd om te eten. Een groot deel van het centrum is voetgangersgebied, met veel winkels en terrasjes. Er zijn meer cafés dan echte restaurants, maar ik vind toch een leuk plekje. Ik neem het dagmenu voor 9,50 EUR – het bestaat uit een stuk lasagne vooraf, friet met scherpe worstjes als hoofdgerecht en een vanille-ijsje toe. Mijn maag is in ieder geval weer goed gevuld. Zin om in de stad verder te zoeken naar de drie resterende gebouwen die bij het werelderfgoed horen, heb ik echter niet. Ik ben tevreden met de herinneringen van vanochtend aan de kerkjes op de prachtige locaties, en rijd na even wat boodschappen te hebben ingeslagen weer “huiswaarts”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s