Terugblik Tanzania 2008

Met Kerst en Oud&Nieuw van 2008 maakte ik een rondreis van twee weken door Tanzania. Mijn eerste safari: zeker geslaagd, zoveel dieren, zo dichtbij. Ik ben ook blij dat ik nog wat andere aspecten van het land heb leren kennen: de fiere Maasai, de beklimming van de Kilimanjaro (een klein stukje weliswaar) en Stone Town op Zanzibar waar je uren met plezier kunt ronddwalen.

Het was een heel ontspannen reis, mede door de zeer gemoedelijke Tanzanianen. De Obama-mania heeft ook bij hen (net als op andere plaatsen in Afrika) hevig toegeslagen: overal zie je zijn naam en zijn foto, alsof het een lokale volksheld of een beroemde voetballer is.

Tanzania 016

De reis die ik heb gemaakt was georganiseerd door Summum Reizen. In grote lijnen is dit goed bevallen. Het was een vrij dure reis, en de prijs-kwaliteit verhouding was niet helemaal in balans. Dit ligt waarschijnlijk meer aan Tanzania dan aan de reisorganisatie. In Argentinië bijvoorbeeld kreeg ik veel meer waar voor mijn geld, om over Azië nog maar niet te spreken.

Als je zoals ik meestal alleen reist, vallen je wel een aantal dingen op aan zo’n groepsreis. De Nederlandse organisatie huurt weer een lokale organisatie in om het allemaal te regelen. Dat is natuurlijk omslachtig en kostenverhogend. Ook de vluchten waren zo goedkoop mogelijk ingekocht: hoewel KLM dagelijks naar Arusha (Kilimanjaro Airport) vliegt, gingen wij met Swiss Air. Dat betekent een extra overstap in Zürich, en een dag extra reizen overland van Nairobi naar Arusha (NB: ik zie op de Summum-website dat ze volgend jaar wel de KLM-vlucht gaan gebruiken). Ook staan hotels vaak buiten het centrum van de stad, waardoor je weinig keuze hebt waar je ’s avonds gaat eten.

Geld en kosten

Je kunt pinnen met een Nederlandse bankpas in Arusha, Dar es Salaam en Stone Town (Zanzibar). Dan krijg je ook de beste koers. Geld wisselen is in dezelfde plaatsen ook mogelijk bij wisselkantoortjes (zowel Euro’s als Dollars). Ten tijde van deze reis (december 2008) was 1 EUR ongeveer 1700 Tanziaanse shilling waard, en 1 US dollar 1200 shilling. Met dollars (als ze tenminste niet ouder zijn dan van het jaar 2000) kun je ook bijna overal cash betalen.

De kosten van deze reis waren behoorlijk hoog. Dat komt vooral door alle georganiseerde safaridagen en andere excursies. Hier moeten nogal veel mensen van eten, variërend van de Nederlandse reisorganisatie tot de locale reisorganisatie, de chauffeurs, de hotels en de parken.
De overige uitgaven voor eten en drinken zijn maar beperkt. Voor een cola betaal je ca. 0,60 EUR, voor een halve liter bier 1,20 en voor een hoofdgerecht in een leuk restaurant ongeveer 4 EUR. Een half uurtje internetten kost standaard 1000 shilling (0,60 EUR).

Eten en drinken

Voor het eten hoef je niet naar Tanzania af te reizen. Het eten in de lodges is vaak smakeloos Europees (ik geloof dat ik zelfs een keer andijvie heb gezien). Ook zijn er Indiase invloeden, maar veel verder dan invloeden komt het niet. Het ontbijt bestaat uit thee of koffie, toast, een beetje zoete jam en een ei. Ik heb nog nooit zoveel gebakken eieren achter elkaar gegeten. Alleen op Zanzibar was het duidelijk beter: heerlijke grote vissen (gegrilde tonijn), echt Italiaans en echt Indiaas.

Er zijn diverse lokale biermerken. Kilimanjaro is het populairst maar smaakt nogal naar water. Tusker vond ik het best. Op het islamitische Zanzibar schenken sommige hotels en restaurants geen alcohol.
Tanzania 700

Vervoer

We reisden deels met eigen bus en landrovers, en een paar stukjes met openbaar vervoer. Van Marangu naar Dar es Salaam gebruikte we de expresbus van “Dar Express”. Het is een luxe touringcar met gereserveerde zitplaatsen. Hij stopt maar één keer op de rit van ca. 8 uur.

Van Dar es Salaam naar Zanzibar gingen we op de heenreis met de catamaran. Niet erg spectaculair en erg vol (wel vaste zitplaatsen). Zeker niet geschikt voor mensen die gevoelig zijn voor zeeziekte want hij schommelde regelmatig.
Terug gingen we met een schattig privé-vliegtuigje van Tropical Air. Het was een Cessna met maar 13 zitplaatsen, waarvan één naast de piloot.

Per overnachtingsplaats

Nairobi
We waren maar een nachtje hier, en van de Keniaanse hoofdstad Nairobi zelf heb ik niets gezien.

Het hotel waar we verbleven: Panafric. Ik had er kamer 333, een moderne tweepersoonskamer met TV, balkon en eigen badkamer.

Bij het hotel hoort een zeer leuk restaurant dat je meteen in Afrikaanse sferen brengt. Eten is voornamelijk westers en goed.

Arusha
Dit is de belangrijkste stad in de “safariregio” van Tanzania. Er zijn veel hotels, een grote westerse supermarkt (Shoprite) en andere voorzieningen als internetcaf� en postkantoor. Hoewel er 270.000 mensen wonen, is het centrum goed te belopen.

Het Jacaranda Hotel ligt iets buiten het centrum, en heeft een mooie tuin met bloemen. Het hotel heeft ook (traag) internet. De kamer heeft een dubbel bed met een klamboe en een badkamer. Het is klein en eenvoudig, maar niet verkeerd.

In het hotel zelf kun je redelijk eten. Er liggen nog meer hotels in de buurt, waaronder het luxere Impala Hotel. Daar hebben ze een prima Italiaans restaurant (met lekker ijs!) aan het zwembad.

Serengeti
We logeerden niet in het Serengeti park zelf, maar iets daarbuiten aan het Ndutu meer.

De Ndutu Lodge was toch wel het leukste hotel van de reis. Het bestaat uit een dertigtal kamers in huisjes, helemaal midden in de natuur en ver van andere lodges. De kamers zijn verzorgd ingericht, met ruime badkamer, een lekkere stoel, nachtkastje en een terrasje voor de deur.

Het diner is hier inbegrepen bij de kamerprijs. Het wordt aan tafel uitgeserveerd en beslaat meerdere gangen. Het is wat Italiaans / Europees van aard, met heerlijke soep.

Tanzania 178

Ngorongoro
Deze was ook erg leuk: de Crater Forest Tented Lodge. Een heel grote tent onder een rieten dak. Achter een rieten wand zelfs met een heuse badkamer met westers toilet, douche en wastafel. En met een open haard! ’s Avonds loopt er zo’n leuke Masaai met je mee over het terrein om je te beschermen tegen wilde dieren. En ze maken ook je haard aan.

Deze lodge ligt zo afgelegen (half uur van de doorgaande weg) dat je er wel moet blijven eten. We hebben hier ook het kerstdiner gehad waar ze erg hun best op hadden gedaan. Ook dit keer was de soep weer het best gelukt van alle gerechten!

Marangu
Het Kibo Hotel ligt tegen de berghellingen iets buiten Marangu. Het is in Afrikaans-koloniale stijl gebouwd, en heeft duidelijk betere tijden gekend. Toch vond ik de sfeer er wel leuk. Mijn kamer (nummer 17) is ruim en licht en heeft een balkon. Er zijn 2 eenpersoonsbedden, waarvan er één heel erg doorzakt. Maar op de andere heb ik prima geslapen. Er hangt ook een klamboe, er is een wastafel in de kamer en een afgeschermde WC en douche.

Ze zijn hier nogal langzaam in de bediening, dus het eten moet uren vantevoren besteld worden. Het eten zelf is standaard.

Dar es Salaam
Dar es Salaam is de grootste stad van Tanzania. Het is al sinds 1964 niet langer de officiële hoofdstad, dat is Dodoma geworden dat meer centraal in het land ligt. We zijn er maar één nacht geweest dus ik heb er maar weinig anders gezien dan een winkelcentrum en de haven voor de veerboot naar Zanzibar.

We verbleven hier in het Royal Mirage, een door Indiërs gerund klein maar modern hotel in een buitenwijk. De kamer is een echte eenpersoonskamer met TV en badkamer. Het is er bloedheet, maar fan en airco brengen verlichting.

Gegeten die avond in het winkelcentrum Slipway, bij een behoorlijk authentieke Japanner waar je leuk kunt zitten. Wel het duurste eten van de hele reis: 18.000 shilling (10,50 EUR) voor een tempura menu.

Jambiani
Jambiani is een dorpje aan de oostkust van Zanzibar. Het ligt op ruim een uur rijden van Zanzibar-Stad. Het dorpje zelf bestaat uit niet veel meer dan wat koraalstenen huisjes. Er staan een paar hotels. Verder is er niets te beleven.

De Sau Inn is een vrij groot hotel, met de kamers verdeeld over huisjes op het terrein. Dit hotel heeft het allemaal “net niet”. De huisjes zijn krap, somber en staan dicht op elkaar en op de weggetjes. De ontbijtzaal is saai en het ontbijt zelf mager. Wel heerlijk zijn de ligbedden op het privéstrandje.

Het eten moet hier ook uren van tevoren worden besteld om lang wachten aan tafel te voorkomen. Dat geldt ook voor twee andere restaurants in de buurt, Casa del Mar (beste eten en vaak druk) en Blue Oyster (wat ver lopen in de avond).

Vanaf Jambiani ben ik met het openbaar vervoer naar Stone Town gereisd. Het ritje met de dalla dalla naar Jozani kostte 1000 shilling (0,60 EUR). Hetzelfde betaalde ik voor de vervolgrit van ca. 1 uur van Jozani naar Stone Town. En toen zat ik niet opgesloten in de dalla dalla maar had een prima zitplaats in een minibus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s