#287: Vlakte van Stari Grad

Wat is het?
De Vlakte van Stari Grad is een agrarisch landschap van wijngaarden en olijfbomen dat al sinds de Griekse oudheid ononderbroken in gebruik is. De landbouwgrond op het eiland Hvar is verdeeld in percelen van normale grootte, die chora worden genoemd. Hun authentieke droge stenen muren markeren de grenzen tussen de afzonderlijke percelen.

Cijfer: 4 (Toen ik op de veerboot tussen Split en Stari Grad zat, bedacht ik me dat het Kroatische Bureau voor Toerisme een grote inspraak moet hebben in welke locaties worden genomineerd als Kroatische werelderfgoederen. Opmerkelijk is dat alle tot nu toe ingeschreven plaatsen dicht bij de populaire Adriatische kust liggen. Niks prehistorische nederzettingen in het binnenland of verlaten mijnlandschappen. De nominatie van de Vlakte van Stari Grad is niet anders: het resultaat van slimme marketing als cultuurlandschap met wijngaarden. Het hoofddoel lijkt echter om nog meer toeristen naar het vakantie-eiland Hvar te trekken. En dan vooral naar de stad Stari Grad – vandaar de naam van de site ‘Vlakte van Stari Grad’ (waar het ook gemakkelijk ‘Agrarisch landschap van het oude Paros’ had kunnen zijn)).

Toegang: Gratis

Hoeveel tijd: Halve dag

Opvallend: Het kostte me 1 uur en 45 minuten met de boot om in Stari Grad te komen. Dit was op een grote autoveerboot, met honderden mensen erop. Gelukkig ging iedereen na aankomst zijn eigen weg en liep ik in ongeveer 20 minuten langs de kust naar de stad Stari Grad. Dit is een gezellig stadje met een overvloed aan restaurants, bars en souvenirwinkels. De oude stad is redelijk goed bewaard gebleven en rechtvaardigt het om een uur of zo rond te dwalen. Er is een klein plaatselijk museum in het Dominicaanse klooster, waar Romeinse munten en een oude wijnpers te zien zijn.

Natuurlijk moest ik ook naar de Vlakte kijken. Ik huurde een fiets bij een van de vele winkels in de stad en reed gewoon oostwaarts de stad uit. Maar waar moet je naar uitkijken? Het lijkt wel de Beemsterpolder, waar het land overal om je heen is maar er toch niet veel te zien is. En hoewel het een ‘vlakte’ wordt genoemd, is het helemaal niet plat. Na een uurtje of zo, hier en daar een foto te maken van stenen muren, druiven en olijven, besloot ik mijn fiets in te leveren. Het is beter om hier een scooter te gebruiken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s