Traditionele dorpjes Cicmany en Vlkolinec

Vandaag hoop ik de donkere wolken te ontvluchten die iedere ochtend weer boven het Tatra-gebergte verschijnen. Ik ga naar twee traditionele dorpjes die een eind verder naar het zuiden liggen.

Cicmany is het eerste doel. Om hier te komen moet je de grote weg volgen die parallel aan het Tatra-gebergte loopt, tussen Proprad en Zilina. Het is een drukke weg met veel vrachtverkeer. Er zijn een paar stukjes snelweg, maar meestal moet je dwars door alle dorpjes en steden heen. Langs de kant van de weg staan mensen schapenkaas en honing te verkopen.

Terwijl het de hele rit stralend weer is geweest, is de zon weer achter de wolken verdwenen als ik Cicmany aankom. Dit dorpje in een afgelegen vallei is ooit gesticht door voor de Turken vluchtende Bulgaren. Zij hebben de traditie meegenomen om hun huizen met allerlei motieven te beschilderen.

Cicmany1

Het is een langgerekt dorp, en ik zet mijn auto maar gewoon ergens langs de kant van de weg. Er zijn nog wat meer toeristen, onder andere op de fiets en op de motor. De motieven verschillen per huis: sommige hebben simpele rondjes en kruisjes, bij andere zijn het hele tekeningen. Het doet erg exotisch aan, mooi!

Midden in het dorp zijn twee huizen opengesteld als een museumpje. De houten huizen bestaan uit twee grote open ruimtes. Boven is er dan nog plaats voor twee kleine slaapkamers. Alle begeleidende teksten zijn helaas in het Slowaaks.

Cicmany2

Ik lunch ook in Cicmany. Weer iets traditioneel Slowaaks van de kaart: Bryndzové Halusky. Dat zijn noedels in een saus van schapenkaas. Het blijkt net zo machtig als het klinkt, maar ik kan er wel weer een paar uur tegenaan.

Via grotendeels dezelfde weg als vanochtend rijd ik terug. Mijn tweede doel van de dag is het plaatsje Vlkolinec, net onder Ruzomberok. Dit is een werelderfgoed vanwege zijn traditionele lokale houten bouwwerken. Het is nog steeds druk onderweg, en bij de industriestad Martin kom ik zelfs in een file terecht! Dat wordt een half uur stilstaan in de inmiddels weer hete zon. Als de file weer is opgelost blijkt dat een busje en een vrachtwagen een kop-staart botsing hebben gehad, met veel blikschade.

Daarna is Vlkolinec gelukkig snel gevonden. Net als Cicmany ligt het in een afgelegen vallei. Via een smal slingerpad van vier kilometer kom je bovenop de heuvel waar het dorpje ligt. De omgeving is hier prachtig, alle omringende heuvels zijn met groene weides bedekt.

Vlkolinec blijkt een stuk toeristischer dan Cicmany. Je moet al entree betalen voor je het dorp in mag, en ook extra om foto’s te mogen maken. Gelukkig liggen de prijzen hier nog steeds laag (ca. 2 EUR).

Vlkolinec1

Ik had al veel foto’s van het dorp gezien, en eerlijk gezegd valt het me nogal tegen. Het is ontzettend klein, je moet echt nog moeite doen om er een half uur rond te lopen. Het doet ook veel minder bewoond aan dan Cicmany.

Het dorp bestaat uit één weg die erg steil de heuvel oploopt. De mooiste huizen staan in ‘het centrum’, waar ook een kanaaltje doorheen stroomt en een oude houten klokkentoren te bewonderen valt. De huizen hier hebben een stenen fundering, met daarboven lagen van boomstammen die de muren vormen. Tegen de kou (neem ik aan) wordt er daarna nog leem overheen gesmeerd en ook nog een laagje verf.

Vlkolinec2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s