Hoge Tatra

Tatra1

Vanaf Stary Smokovec, niet al te ver van mijn hotel, vertrekt een kabelspoorlijntje omhoog naar Hrebienok op 1284 meter. In het treintje zitten serieuze wandelaars met stokken en zware rugzakken, maar ook veel kleine kinderen. Een enkele ouder heeft zelfs een wandelwagen mee. Ik kan me er geen voorstelling van maken hoe zwaar de tochten zijn die je boven kunt maken. De wandeling die ik vooraf heb uitgezocht is een rode route (voor geoefende wandelaars) van twee uur.

Tatra2

De eerste tien minuten zijn ook met een wandelwagen nog goed te doen. Het is een breed bospad, egaal, goed bewegwijzerd en er zijn volop andere wandelaars. Aan weerszijden zie je veel omgevallen en omgehakte bomen. In het dal zie je dat ook heel erg, daar staat bijna geen boom meer overeind. Het lijkt wel of er een grote brand of lawine is geweest.

Tatra3

Het begon zo leuk, de wandeling, maar na een minuut of 20 komt er een zeer glibberig stuk. Leuk gezicht die sneeuw, maar het pad is ijzig. Ik heb niet de meest stevige schoenen aan en glijd al meteen onderuit. Als dat zo twee uur moet duren kan ik beter omkeren (hoewel naar beneden lopen ook niet fijn is op dit pad). Gelukkig ontdek ik dat het makkelijker loopt naast het pad, door het met naalden bedekte bos.

Tatra4

De kilometers die volgen stijgen langzaam. In totaal zo’n 500 meter in hoogte op deze tocht. Het ijs maakt gelukkig al snel weer plaats voor bospad en grote stenen. Die laatste vragen ook nog heel wat concentratie waar je je voeten neerzet.

Tatra5

Toen ik vanmorgen vertrok was het erg bewolkt. Onderweg wisselen zon en wolken elkaar eerst af. Geleidelijk aan wordt de lucht echter steeds somberder.

Tatra6

Het laatste stuk van de wandeling is het pad alleen nog maar een randje in de sneeuw. Niet echt iets voor mensen met hoogtevrees: het is net alsof je op een skihelling loopt. Je kunt net je twee voeten kwijt op het pad. Als er een tegenligger komt moet je een goede plek uitkiezen om elkaar te passeren. Het begint ook nog eens zachtjes te sneeuwen.

Tatra7

Na 2,5 uur geconcentreerd stappen komt gelukkig het eindstation in zicht: Skalnate Pleso, op 1751 meter hoogte. Het bestaat uit een kabelbaanstation en een berghut. In de verte zie ik ook de eerste skiërs.

Tatra8

Ik strijk neer in de berghut voor een warme kop koffie. Het oude mannetje dat hier (op z’n gemakje) bedient, heeft heel wat records op zijn naam staan. Posters en krantenartikelen aan de muren verhalen over de zware lasten die deze man op zijn rug de berg op heeft gedragen. De records gaan van 139 tot 196 kilo. Aan de foto’s te zien runt hij deze berghut al een groot deel van zijn leven.

Tatra9

Met de kabelbaan ga ik dan terug naar beneden. Je kunt ook nog verder omhoog, naar een skigebied, maar ik vrees dat het weer daar alleen nog maar natter en somberder is. Het is nog een hele tocht met de kabelbaan naar Tatranska Lomnica, zeker zo’n twintig minuten. Hij stopt onderweg zelfs nog een keer bij een andere halte.

Tatra10

In Tatranksa Lomnica ga ik op zoek naar het stationnetje voor de trein die alle dorpjes aan de voet van het gebergte met elkaar verbindt. Het is allemaal goed aangegeven, maar helaas blijkt dat ik nog een uur op de trein terug naar Stary Smokovec moet wachten. Dan maar eerst lunchen. Er is een gezellig en goed restaurant achter het station. Daar besluit ik mijn berguitstapje met een vullend Slowaaks maal van met aardappel en kaas gevulde deegflapjes, gegarneerd met gebakken spekjes en zure room.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s