Houten kerkjes in de Poolse grensregio

De zon schijnt al vroeg deze ochtend. Ik ga dan ook op tijd weg voor mijn tocht langs een aantal houten kerkjes in de grensregio met Polen. Waarschijnlijk worden deze later dit jaar toegevoegd aan het al bestaande Poolse werelderfgoed met soortgelijke kerken. Welke van de circa 50 bewaard gebleven exemplaren uitverkoren zullen worden weet ik echter niet. Voor de zekerheid zet ik er daarom een stuk of vijf op het programma.

De eerste ligt iets ten zuiden van Bardejov: de kerk van Hervartov. Het is een Rooms-katholieke kerk uit de tweede helft van de 15 eeuw. De buitenkant is van donker hout, een beetje zoals de Scandinavische houten stafkerken zoals Urnes.

Ik loop er een rondje omheen en bewonder ook de lichtblauwe graanhuisjes van hout en leem, die ik gisteren ook in het openluchtmuseum zag. Dan stopt er een bus voor de deur van de kerk waaruit een meisjesschoolklas stroomt. De vrouwelijke sleutelbewaarder komt ook aangesneld en zo kan ik ook mooi binnenkijken. Wat heet, ze heft zelfs 30 kronen entree en heeft ook souvenirs in de aanbieding. Het interieur met muurschilderingen, een Rococo altaarstuk en houten beelden is dat ook wel waard. Voor vrouwen is een speciaal deel van de kerk achterin (de babinec).

Houtenkerkjes1

Daarna gaat het verder naar het noorden. Terwijl ik binnen in de kerk zat is het weer verslechterd: het is helemaal bewolkt en het regent zelfs een beetje. Een kilometer of 20 verderop sla ik van de doorgaande weg af het dorpje Jedlinka in. Hier lijkt het helemaal uitgestorven. De oude kerk van lichtgekleurd hout staat tegenover een glimmend zilverkleurig nieuwer exemplaar. Beide zijn Grieks-katholieke Roetheense kerken, zoals de meerderheid van de houten kerkjes in deze streek. Het hek is open en ik maak wat foto’s. Op de deur hangt een plakkaat met tekening en tekst (in Slowaaks en Duits) dat de sleutel te verkrijgen is bij nummer 9 in de straat.

Ik rijd echter weer door. De volgende kerk is die van Nizny Komarnik. Hier zijn we vlakbij Polen, ik passeer net een bordje dat de grens 10 kilometer verderop is. De kerk hier is relatief nieuw (1938), maar wel helemaal van hout en op een toplocatie boven het dorp. Ook hier is weer niemand te zien.

Bij het kerkje in Bodruzal is het een ander verhaal. Er is blijkbaar net een dienst afgelopen en er zijn nog twee vrouwen binnen. Enthousiast wordt ik binnengehaald en krijg een uitgebreide uitleg in het Slowaaks. En ook hier zijn weer entreekaartjes en souvenirs. Deze kerk staat bekend om zijn mooie iconostasis, een houten wand vol met iconen die het spreekgestoelte van de priester scheidt van daar waar de kerkgangers zitten.

Houtenkerkjes2

Op de terugweg naar Bardejov stop ik nog één keer. In Hunkovce, bij een kerk pal aan de weg die ik op de heenrit al zag liggen maar waar ik zo snel geen parkeerplaats zag. Eén plekje is er wel degelijk. Langs de paarden en tussen de graven door maak ik mijn laatste ronde. Ook hier is aan de overkant van de straat al weer een moderne kerk verrezen (maar wel in dezelfde koepeltjesstijl).

Tot zover mijn kerkepad. Hopelijk zaten de ‘goede’ kerken erbij, maar dat zal pas in juli blijken!

Houtenkerkjes3

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s