Hoeveel Chinezen passen er op één berg?

De Gele Berg (Huangshan) heeft door de eeuwen heen gediend als inspiratie voor Chinese schilders. Al die spitse bergtoppen die half verscholen zijn achter wolken: dat is Huangshan.

Huangshan004
Ik wist van tevoren dat het druk kan zijn op deze berg. Nou is het in China eigenlijk overal wel druk, maar bij mijn voorbereiding lees ik dat de wachttijden voor de kabelbaan naar de top op kunnen lopen tot 1 of 2 uur.

Het bezoekersrecord van Huangshan moet zijn gebroken op de zaterdag in november dat ik de berg bezoek. Om kwart over 9 in de ochtend kom ik aan bij een tweede kabelbaan, die tot ongeveer halverwege de berg reikt. Na eenvoudig en snel een kaartje te hebben gekocht loop ik vrolijk de trappen op naar de kabelbaan. Wat ben ik toch slim geweest, denk ik nog, om een andere kabelbaan te nemen. Dat optimisme wordt al heel snel getemperd want ik kan achteraan een rij aansluiten. Het lijkt niet zo’n lange rij, maar er hangt een bordje boven met de tekst ‘Vanaf hier is het nog 2 uur wachten voor de kabelbaan’. Slik. Informatief zo’n bordje. Maar twee uur wachten is heel lang. Er is echter geen alternatief behalve rechtomskeert te maken, en dat is zonde van mijn dagje uit (en zou me een werelderfgoed vinkje kosten!).

Dapper breng ik de wachttijd door. Het belangrijkste is om je positie vast te houden tegen de dringende Chinezen achter je. Ik ben gelukkig veel groter dan zij wat al een stuk helpt, en verder vereist het veel concentratie zodat er niet eentje tussendoor glipt. Uiteindelijk kost het ‘slechts’ anderhalf uur om bij het kabelbaanstation te komen.

Huangshan2
Op de berg zelf is ook maar weinig bewegingsruimte. In je eigen tempo rondlopen, laat staan zelf kiezen waar je heen wilt, is er niet bij. Er zijn maar een paar paden, en sommige zijn eenrichtingsverkeer om de drukte te reguleren. Ik sjok achter de Chinese toergroepen aan. De groepsleden zijn allemaal getooid met rode of gele petjes. Ik moet bij die hoofddeksels steeds denken aan Tibetaanse monniken, waar de roodkap- en de geelkapordes de belangrijkste zijn (en te herkennen aan hun grote rode of gele hoge hoeden).

Wat verder opvalt is dat de meeste Chinezen in een erg slechte conditie zijn. Ze komen nauwelijks de trappen op. Dat zal wel van al die sigaretten komen die ze in het dagelijks leven wegpuffen. Het tempo ligt zo laag dat dit het eerste bezoek aan een heilige Chinese berg wordt waar ik zonder spierpijn van terug kom.

Onderweg komen we langs het bord “A relaxed and happy feeling comes from the harmonious coexistence between human and nature” (een ontspannen en gelukkig gevoel komt voort uit het harmonieuze samengaan van mens en natuur). Nou, ontspannen ben ik hier zeker niet! En ik ben alleen gelukkig omdat de zon volop schijnt en ik net twee chocolade muffins op heb.

Na een uur of drie houd ik het voor gezien. Ik heb echt mijn best gedaan wat van de bijzonderheden van de berg te zien, maar ik heb eigenlijk geen flauw idee of ik nu 5% of 50% gezien heb. Ik loop terug naar de kabelbaan naar beneden waar ik gelukkig zo in kan stappen. Dit was wel een heel erg Chinese ervaring, waar je er niet teveel van moet hebben.

Huangshan047

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s