Namtso – De hoogste en de goedkoopste

Ik heb zojuist de hoogste en de goedkoopste overnachting van mijn reis achter de rug. Er zijn weliswaar nog 10 weken te gaan, maar de 4700 meter en 2,5 EUR van Namtso zijn moeilijk te overtreffen.

Het Namtso-meer is met zijn 4700 meter het hoogstgelegen zoutwatermeer ter wereld. Of dit echt klopt weet ik niet, maar de Chinezen hebben in ieder geval grote borden geplaatst om dit feit te onderstrepen. Aan de oevers van het meer ligt op een schiereiland een tijdelijke nederzetting. Tashi Dor ofwel Zha Xi eiland ontvangt gedurende de zomermaanden de vele toeristen die op het meer afkomen. De nederzetting bestaat uit een zestal tentenkampen en wat andere gebouwtjes. Er is zelfs een politiebureau.

Namtso1
De bustour van 120 Yuan (12 EUR) vanuit Lhasa dropt mij en de 40 andere passagiers op de binnenplaats van één van de kampementen. De busmaatschappij en de “hotel”-eigenaar hebben samen een mooie handel opgezet: dagelijks rijdt er een bus van Lhasa naar Namtso. Deze vertrekt om 8 uur uit Lhasa, arriveert om 1 uur ’s middags in Namtso en rijdt twee uur later weer terug. Je kunt kiezen of je dezelfde dag teruggaat of een nacht blijft. Ongeveer de helft van de buspassagiers besluit te blijven, en zie daar, het tentenkamp heeft een goede dagelijkse bezetting. Je bent weliswaar vrij om naar een van de andere hotels te gaan, maar als je een net bed wordt aangeboden voor 25 Yuan (2,5 EUR) dan doe je dat niet zo snel meer.

Namtso2
De bedden staan in ruime tenten. Het roept bij mij warme herinneringen op aan de gers in Mongolië, alleen ontbreekt hier helaas de houtkachel. Ik deel een vierpersoonstent met een Thais stel. “Noem ons maar Tom en Anna”. Tom is een enthousiast fotograaf die met zijn telelens vele portretten van Tibetanen heeft gemaakt. Zij reizen een week lang door Tibet, ook op eigen gelegenheid.

Namtso3
De kampen gebruiken de zon om water te koken. Gedurende een aantal uur van de dag is er elektriciteit via een generator, zodat er ’s avonds zelfs licht brandt in de tent. Er zijn een stuk of acht restauranttenten op het terrein, wat souvenirwinkels en een toiletgebouw. Het is duidelijk minder afzien dan ik vooraf had gedacht. Dagelijks komen hier wel 40 bussen en ontelbare jeeps langs, dat vraagt natuurlijk wel wat.

Namtso5
Overdag mag het dan goed toeven zijn aan het Namtso-meer, de nachtrust hier is niet zo goed: het kletteren van regen op het dak van de tent, de ijle en droge lucht, maar vooral het geblaf van de honden houdt me wakker. De hele dag liggen ze maar wat en trekken zich niets aan van de tientallen bezoekers die om hen heen lopen. Maar als het donker is geworden worden ze hyperactief. Het lijkt wel of ze hele conferenties met elkaar houden. Kunnen honden niet schor worden van al dat geblaf?

Namtso6

De volgende ochtend stapt mijn Thaise tentgenoot Tom enthousiast de tent uit. “Het heeft gesneeuwd!” roept hij. Ik geloof het eerst niet zo. Maar nadat ik zelf ook uit mijn slaapzak gekropen ben zie ik inderdaad dat aan de overkant van het meer alles wit is geworden. Wel heel apart dat de sneeuw alleen aan die kant van het meer is gevallen.

Namtso7
Het is koud buiten, maar toch is er ook weer die felle Tibetaanse zon. Ik wandel in een slakkengangetje naar de oever van het meer (het blijft natuurlijk wel 4700 meter hoogte). Het helderblauwe meer en haar ruige omgeving is nu echt een plaatje geworden. Een paar eenden drijven voorbij. Verder is het rustig op het meer, je mag er niet zwemmen en er wordt niet gevist omdat de Tibetanen het als een heilig meer beschouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s