Sermermiut Vallei

Met busjes worden we om kwart voor negen naar het vertrekpunt voor de wandeling door de Sermermiut Vallei gebracht. Dit bespaart ons een half uur lopen door de minder interessante buitenwijken van Ilulissat. Hier zie je nog meer aangelijnde sledehonden dan in het centrum.

Tijdens de wandeling
We doen de Blauwe route van slechts 10 kilometer. Het eerste deel van de wandeling, de stad uit, gaat door een kloof bedekt met mos, stenen en bloemetjes. Het is flink klauteren, een echt pad is er niet. Soms zak ik weg in het wel heel drassige mos.

4548586432_5eed365d68_b

Voor het eerst gebruik ik ook het muskietennet. Dit draag je om je hoofd, en je hebt het echt nodig in Groenland (net als sterke muggenolie). Het ziet er niet uit, maar je ziet ook zelf niets meer zoals blijkt. Het is een beetje zoals wandelen met een zonnebril op: de echte scherpte en diepte ontgaat je, en dat is niet zo handig op oneffen terrein. Om goed over de stenen en langs de plassen water te navigeren kun je maar beter goed zicht hebben. Alleen op de plekken waar we even stoppen om uit te rusten is zo’n netje voor je gezicht wel handig, anders zoemen tientallen grote steekmuggen maar om je heen.

De gletsjer
Bovengekomen hangt er hier ook veel mist, net als vanochtend bij het hotel. Dat is erg jammer van de uitzichten die hier nog wel zo mooi moeten zijn. We lopen langs de rand van het ijsfjord maar zien niets. Wel staan we even stil bij oude Inuit begraafplaatsen en hun zomerverblijf. Er is niet veel meer over van de oude Inuit-cultuur.

Bij de Kaellingeklöften (Zelfmoord klif) kun je de massa aan ronddrijvende ijsschotsen, groot en klein, goed van dichtbij bekijken. Er lijkt niets te bewegen, maar zo af en toe hoor je wat kraken (een soort donderslag in de verte). Dan breekt er weer een stukje af. Ondanks dat de mist het uitzicht beperkt vind ik dit toch al erg indrukwekkend. Ik neem me voor hier aan het eind van de reis (hopelijk bij beter weer) nog eens langs te gaan, dit punt is eenvoudig te bereiken vanuit Ilulissat.

Terwijl we weglopen van de klif kijkt iemand achterom en zegt opeens “Het klaart op!”. En inderdaad, opeens zie je de toppen van de echt grote ijsbergen boven de mist uit verschijnen. Snel gaan we terug en nemen onze kijkposities weer in. Het is net of binnen een paar minuten tijd een sluier wordt weggetrokken. Pas dan zien we de enorme omvang van deze gletsjer, met hoge ijsbergen, kathedraalachtige pieken en kleine ijsschotsen in vele verschillende vormen. Het is echt adembenemend.

4547993237_f675303e36_b

Het laatste stuk van de wandeling (we zijn zo’n 7 uur onderweg geweest) is het weer drassig en komen de muggen weer in actie. Je loopt ze maar een beetje moedeloos weg te slaan, net als vliegen onder de Afrikaanse zon. De muggen hier zijn een stuk groter en aggressiever dan in Nederland, en ze zijn met heel veel tegelijk. Een plaag, maar gelukkig zitten ze niet overal. In de stad Ilulissat zie je ze veel minder. Ook bij wind heb je geen last van ze. ’s Avonds als ik in bed lig zie ik ze nog voor mijn ogen dansen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s