Pantanal

De Pantanal, in het uiterste westen van Brazilië, is samen met Amazone de belangrijkste natuurlijke trekpleister van het land. De beste kans om wilde dieren te zien heb je hier. Rondreizen in je eentje gaat niet echt, dus ik sloot me aan bij een vierdaagse tour vanuit Cuiabá.

De Transpantaneira
Ik heb mijn tour toevallig geboekt bij Joel Souza, de bekendste organisator van tochten door de Pantanal. Met een paar dagen wachten zijn er genoeg mensen om een trip rendabel te maken en kunnen we op pad. De tussenliggende tijd logeer ik in zijn huis, een simpele pousada. Achteraf heb ik me met mijn medereizigers verbaasd over de samenstelling van de familie en de manier waarop Joel zijn bedrijfje runt, maar over de tour zelf niets dan goeds.

braz24Met een klein busje rijden we over deze lange rechte weg de Pantanal in. Het lijkt gek, maar ook aan de kant van de weg zie je al heel veel dieren die je later steeds weer tegen komt: de “krokodillen” (alligators) en de capibarra’s. Er komt natuurlijk ook niet zo heel veel verkeer over deze weg.

Kamp 1
Heel erg ver van alles, alleen per jeep te bereiken, ligt ons eerste kamp. Het is een boerderij waar een aantal kamers verhuurd wordt. Voor ieders deur is een hangmat, iets waar je al snel aan went en niet makkelijk meer uit komt. Heerlijk ook die stilte hier.

braz22Meteen het eerste boottochtje is het al raak met de dieren: we (nou ja, de gids) spotten een tapir. Een vreemd dik beest dat lekker ligt te badderen in de rivier.

Hoogtepunt van het verblijf hier is het onvermijdelijke piranha vissen. Ik had nog nooit in mijn leven gevist, maar het vissen op piranha’s is erg grappig. Ze bijten namelijk nogal graag, en de rivier zit er vol mee. Ze vreten ook al het aas van de haakjes, zodat er meer vis/vlees in de rivier is gekomen dan we er hebben uitgehaald. Het is denk ik wel duidelijk wat er ’s avonds op het menu stond.

Kamp 2
braz26Het verblijf in het tweede kamp is wat luxer, het is meer een vakantiedorp. Er is zelfs een zwembadje. Het ligt direct aan de rivier, en biedt dus een goede uitvalsbasis voor een wat langere boottocht. We doen er eentje aan het eind van de middag, een genot voor de vogelaars. Op eilandjes staan de Tuiuiu, uit de kluiten gewassen ooievaars, ons ongeïnteresseerd aan te kijken. Tegen zonsondergang blijkt één boom populair onder de vogels: ieder takje is bezet met luid kraaiende witte beestjes, en hele zwermen komen nog aanvliegen. Een fraai schouwspel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s